Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю

трафі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трафі́чны трафі́чная трафі́чнае трафі́чныя
Р. трафі́чнага трафі́чнай
трафі́чнае		 трафі́чнага трафі́чных
Д. трафі́чнаму трафі́чнай трафі́чнаму трафі́чным
В. трафі́чны (неадуш.)
трафі́чнага (адуш.)		 трафі́чную трафі́чнае трафі́чныя (неадуш.)
трафі́чных (адуш.)
Т. трафі́чным трафі́чнай
трафі́чнаю		 трафі́чным трафі́чнымі
М. трафі́чным трафі́чнай трафі́чным трафі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

трафны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трафны́ трафна́я трафно́е трафны́я
Р. трафно́га трафно́й
трафно́е		 трафно́га трафны́х
Д. трафно́му трафно́й трафно́му трафны́м
В. трафны́ (неадуш.)
трафно́га (адуш.)		 трафну́ю трафно́е трафны́я (неадуш.)
трафны́х (адуш.)
Т. трафны́м трафно́й
трафно́ю		 трафны́м трафны́мі
М. трафны́м трафно́й трафны́м трафны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тра́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тра́х трахі
Р. траху трахаў
Д. траху трахам
В. тра́х трахі
Т. трахам трахамі
М. траху трахах

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996, tsbm1984.

тра́х

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

траха́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
траха́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трахаіда́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трахаіда́льны трахаіда́льная трахаіда́льнае трахаіда́льныя
Р. трахаіда́льнага трахаіда́льнай
трахаіда́льнае		 трахаіда́льнага трахаіда́льных
Д. трахаіда́льнаму трахаіда́льнай трахаіда́льнаму трахаіда́льным
В. трахаіда́льны (неадуш.)
трахаіда́льнага (адуш.)		 трахаіда́льную трахаіда́льнае трахаіда́льныя (неадуш.)
трахаіда́льных (адуш.)
Т. трахаіда́льным трахаіда́льнай
трахаіда́льнаю		 трахаіда́льным трахаіда́льнымі
М. трахаіда́льным трахаіда́льнай трахаіда́льным трахаіда́льных

Крыніцы: piskunou2012.

трахамато́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трахамато́зны трахамато́зная трахамато́знае трахамато́зныя
Р. трахамато́знага трахамато́знай
трахамато́знае		 трахамато́знага трахамато́зных
Д. трахамато́знаму трахамато́знай трахамато́знаму трахамато́зным
В. трахамато́зны (неадуш.)
трахамато́знага (адуш.)		 трахамато́зную трахамато́знае трахамато́зныя (неадуш.)
трахамато́зных (адуш.)
Т. трахамато́зным трахамато́знай
трахамато́знаю		 трахамато́зным трахамато́знымі
М. трахамато́зным трахамато́знай трахамато́зным трахамато́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тра́ханне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. тра́ханне
Р. тра́хання
Д. тра́ханню
В. тра́ханне
Т. тра́ханнем
М. тра́ханні

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

трахану́ць

‘страсянуць, скалануць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. трахану́ траханё́м
2-я ас. трахане́ш траханяце́
3-я ас. трахане́ трахану́ць
Прошлы час
м. трахану́ў трахану́лі
ж. трахану́ла
н. трахану́ла
Загадны лад
2-я ас. трахані́ трахані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час трахану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

трахатро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. трахатро́н
Р. трахатро́на
Д. трахатро́ну
В. трахатро́н
Т. трахатро́нам
М. трахатро́не

Крыніцы: piskunou2012.