неспрабава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неспрабава́ны |
неспрабава́ная |
неспрабава́нае |
неспрабава́ныя |
| Р. |
неспрабава́нага |
неспрабава́най
неспрабава́нае |
неспрабава́нага |
неспрабава́ных |
| Д. |
неспрабава́наму |
неспрабава́най |
неспрабава́наму |
неспрабава́ным |
| В. |
неспрабава́ны (неадуш.)
неспрабава́нага (адуш.) |
неспрабава́ную |
неспрабава́нае |
неспрабава́ныя (неадуш.)
неспрабава́ных (адуш.) |
| Т. |
неспрабава́ным |
неспрабава́най
неспрабава́наю |
неспрабава́ным |
неспрабава́нымі |
| М. |
неспрабава́ным |
неспрабава́най |
неспрабава́ным |
неспрабава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
неспрабава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неспрабава́ны |
неспрабава́ная |
неспрабава́нае |
неспрабава́ныя |
| Р. |
неспрабава́нага |
неспрабава́най
неспрабава́нае |
неспрабава́нага |
неспрабава́ных |
| Д. |
неспрабава́наму |
неспрабава́най |
неспрабава́наму |
неспрабава́ным |
| В. |
неспрабава́ны (неадуш.)
неспрабава́нага (адуш.) |
неспрабава́ную |
неспрабава́нае |
неспрабава́ныя (неадуш.)
неспрабава́ных (адуш.) |
| Т. |
неспрабава́ным |
неспрабава́най
неспрабава́наю |
неспрабава́ным |
неспрабава́нымі |
| М. |
неспрабава́ным |
неспрабава́най |
неспрабава́ным |
неспрабава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
несправакава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
несправакава́насць |
| Р. |
несправакава́насці |
| Д. |
несправакава́насці |
| В. |
несправакава́насць |
| Т. |
несправакава́насцю |
| М. |
несправакава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
несправакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
несправакава́ны |
несправакава́ная |
несправакава́нае |
несправакава́ныя |
| Р. |
несправакава́нага |
несправакава́най
несправакава́нае |
несправакава́нага |
несправакава́ных |
| Д. |
несправакава́наму |
несправакава́най |
несправакава́наму |
несправакава́ным |
| В. |
несправакава́ны (неадуш.)
несправакава́нага (адуш.) |
несправакава́ную |
несправакава́нае |
несправакава́ныя (неадуш.)
несправакава́ных (адуш.) |
| Т. |
несправакава́ным |
несправакава́най
несправакава́наю |
несправакава́ным |
несправакава́нымі |
| М. |
несправакава́ным |
несправакава́най |
несправакава́ным |
несправакава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
несправядлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| несправядлі́ва |
несправядлі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
несправядлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
несправядлі́васць |
| Р. |
несправядлі́васці |
| Д. |
несправядлі́васці |
| В. |
несправядлі́васць |
| Т. |
несправядлі́васцю |
| М. |
несправядлі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
несправядлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
несправядлі́вы |
несправядлі́вая |
несправядлі́вае |
несправядлі́выя |
| Р. |
несправядлі́вага |
несправядлі́вай
несправядлі́вае |
несправядлі́вага |
несправядлі́вых |
| Д. |
несправядлі́ваму |
несправядлі́вай |
несправядлі́ваму |
несправядлі́вым |
| В. |
несправядлі́вы (неадуш.)
несправядлі́вага (адуш.) |
несправядлі́вую |
несправядлі́вае |
несправядлі́выя (неадуш.)
несправядлі́вых (адуш.) |
| Т. |
несправядлі́вым |
несправядлі́вай
несправядлі́ваю |
несправядлі́вым |
несправядлі́вымі |
| М. |
несправядлі́вым |
несправядлі́вай |
несправядлі́вым |
несправядлі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неспрага́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неспрага́льнасць |
| Р. |
неспрага́льнасці |
| Д. |
неспрага́льнасці |
| В. |
неспрага́льнасць |
| Т. |
неспрага́льнасцю |
| М. |
неспрага́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.