наблы́тваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наблы́тваю |
наблы́тваем |
| 2-я ас. |
наблы́тваеш |
наблы́тваеце |
| 3-я ас. |
наблы́твае |
наблы́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
наблы́тваў |
наблы́твалі |
| ж. |
наблы́твала |
| н. |
наблы́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наблы́твай |
наблы́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наблы́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
наблышы́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наблышу́ |
наблышы́м |
| 2-я ас. |
наблышы́ш |
наблышыце́ |
| 3-я ас. |
наблышы́ць |
наблыша́ць |
| Прошлы час |
| м. |
наблышы́ў |
наблышы́лі |
| ж. |
наблышы́ла |
| н. |
наблышы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наблышы́ |
наблышы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наблышы́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
наблюзне́рыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наблюзне́ру |
наблюзне́рым |
| 2-я ас. |
наблюзне́рыш |
наблюзне́рыце |
| 3-я ас. |
наблюзне́рыць |
наблюзне́раць |
| Прошлы час |
| м. |
наблюзне́рыў |
наблюзне́рылі |
| ж. |
наблюзне́рыла |
| н. |
наблюзне́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наблюзне́р |
наблюзне́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наблюзне́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
набо́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
набо́б |
набо́бы |
| Р. |
набо́ба |
набо́баў |
| Д. |
набо́бу |
набо́бам |
| В. |
набо́ба |
набо́баў |
| Т. |
набо́бам |
набо́бамі |
| М. |
набо́бе |
набо́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
набо́жна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| набо́жна |
набо́жней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
набо́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
набо́жнасць |
| Р. |
набо́жнасці |
| Д. |
набо́жнасці |
| В. |
набо́жнасць |
| Т. |
набо́жнасцю |
| М. |
набо́жнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набо́жнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
набо́жнік |
набо́жнікі |
| Р. |
набо́жніка |
набо́жнікаў |
| Д. |
набо́жніку |
набо́жнікам |
| В. |
набо́жнік |
набо́жнікі |
| Т. |
набо́жнікам |
набо́жнікамі |
| М. |
набо́жніку |
набо́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
набо́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набо́жны |
набо́жная |
набо́жнае |
набо́жныя |
| Р. |
набо́жнага |
набо́жнай набо́жнае |
набо́жнага |
набо́жных |
| Д. |
набо́жнаму |
набо́жнай |
набо́жнаму |
набо́жным |
| В. |
набо́жны (неадуш.) набо́жнага (адуш.) |
набо́жную |
набо́жнае |
набо́жныя (неадуш.) набо́жных (адуш.) |
| Т. |
набо́жным |
набо́жнай набо́жнаю |
набо́жным |
набо́жнымі |
| М. |
набо́жным |
набо́жнай |
набо́жным |
набо́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.