Verbum

анлайнавы слоўнік

шыко́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
шыко́ўна	шыко́ўней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

шыко́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шыко́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	шыко́ўны	шыко́ўная	шыко́ўнае	шыко́ўныя
Р.	шыко́ўнага	шыко́ўнай шыко́ўнае	шыко́ўнага	шыко́ўных
Д.	шыко́ўнаму	шыко́ўнай	шыко́ўнаму	шыко́ўным
В.	шыко́ўны (неадуш.) шыко́ўнага (адуш.)	шыко́ўную	шыко́ўнае	шыко́ўныя (неадуш.) шыко́ўных (адуш.)
Т.	шыко́ўным	шыко́ўнай шыко́ўнаю	шыко́ўным	шыко́ўнымі
М.	шыко́ўным	шыко́ўнай	шыко́ўным	шыко́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Шыкуці́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы