білінгвісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
білінгвісты́чны |
білінгвісты́чная |
білінгвісты́чнае |
білінгвісты́чныя |
| Р. |
білінгвісты́чнага |
білінгвісты́чнай білінгвісты́чнае |
білінгвісты́чнага |
білінгвісты́чных |
| Д. |
білінгвісты́чнаму |
білінгвісты́чнай |
білінгвісты́чнаму |
білінгвісты́чным |
| В. |
білінгвісты́чны (неадуш.) білінгвісты́чнага (адуш.) |
білінгвісты́чную |
білінгвісты́чнае |
білінгвісты́чныя (неадуш.) білінгвісты́чных (адуш.) |
| Т. |
білінгвісты́чным |
білінгвісты́чнай білінгвісты́чнаю |
білінгвісты́чным |
білінгвісты́чнымі |
| М. |
білінгвісты́чным |
білінгвісты́чнай |
білінгвісты́чным |
білінгвісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
біліндра́сік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
біліндра́сік |
біліндра́сікі |
| Р. |
біліндра́сіка |
біліндра́сікаў |
| Д. |
біліндра́сіку |
біліндра́сікам |
| В. |
біліндра́сік |
біліндра́сікі |
| Т. |
біліндра́сікам |
біліндра́сікамі |
| М. |
біліндра́сіку |
біліндра́сіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
біліндра́сіць
‘плявузгаць, несці лухту’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
біліндра́шу |
біліндра́сім |
| 2-я ас. |
біліндра́сіш |
біліндра́сіце |
| 3-я ас. |
біліндра́сіць |
біліндра́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
біліндра́сіў |
біліндра́сілі |
| ж. |
біліндра́сіла |
| н. |
біліндра́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
біліндра́сь |
біліндра́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
біліндра́сячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
біліндра́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
біліндра́снік |
біліндра́снікі |
| Р. |
біліндра́сніка |
біліндра́снікаў |
| Д. |
біліндра́сніку |
біліндра́снікам |
| В. |
біліндра́сніка |
біліндра́снікаў |
| Т. |
біліндра́снікам |
біліндра́снікамі |
| М. |
біліндра́сніку |
біліндра́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
білірубі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
білірубі́н |
| Р. |
білірубі́ну |
| Д. |
білірубі́ну |
| В. |
білірубі́н |
| Т. |
білірубі́нам |
| М. |
білірубі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
білірубінемі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
білірубінемі́я |
білірубінемі́і |
| Р. |
білірубінемі́і |
білірубінемі́й |
| Д. |
білірубінемі́і |
білірубінемі́ям |
| В. |
білірубінемі́ю |
білірубінемі́і |
| Т. |
білірубінемі́яй білірубінемі́яю |
білірубінемі́ямі |
| М. |
білірубінемі́і |
білірубінемі́ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
білірубінуры́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
білірубінуры́я |
| Р. |
білірубінуры́і |
| Д. |
білірубінуры́і |
| В. |
білірубінуры́ю |
| Т. |
білірубінуры́яй білірубінуры́яю |
| М. |
білірубінуры́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
біло́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
біло́н |
| Р. |
біло́ну |
| Д. |
біло́ну |
| В. |
біло́н |
| Т. |
біло́нам |
| М. |
біло́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.