зазыва́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зазыва́нніца |
зазыва́нніцы |
| Р. |
зазыва́нніцы |
зазыва́нніц |
| Д. |
зазыва́нніцы |
зазыва́нніцам |
| В. |
зазыва́нніцу |
зазыва́нніц |
| Т. |
зазыва́нніцай зазыва́нніцаю |
зазыва́нніцамі |
| М. |
зазыва́нніцы |
зазыва́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазыва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазыва́юся |
зазыва́емся |
| 2-я ас. |
зазыва́ешся |
зазыва́ецеся |
| 3-я ас. |
зазыва́ецца |
зазыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зазыва́ўся |
зазыва́ліся |
| ж. |
зазыва́лася |
| н. |
зазыва́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зазыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазыва́ю |
зазыва́ем |
| 2-я ас. |
зазыва́еш |
зазыва́еце |
| 3-я ас. |
зазыва́е |
зазыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зазыва́ў |
зазыва́лі |
| ж. |
зазыва́ла |
| н. |
зазыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазыва́й |
зазыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зазыва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зазы́каць
‘загучаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазы́каю |
зазы́каем |
| 2-я ас. |
зазы́каеш |
зазы́каеце |
| 3-я ас. |
зазы́кае |
зазы́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
зазы́каў |
зазы́калі |
| ж. |
зазы́кала |
| н. |
зазы́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазы́кай |
зазы́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазы́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазы́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зазы́раны |
зазы́раная |
зазы́ранае |
зазы́раныя |
| Р. |
зазы́ранага |
зазы́ранай зазы́ранае |
зазы́ранага |
зазы́раных |
| Д. |
зазы́ранаму |
зазы́ранай |
зазы́ранаму |
зазы́раным |
| В. |
зазы́раны (неадуш.) зазы́ранага (адуш.) |
зазы́раную |
зазы́ранае |
зазы́раныя (неадуш.) зазы́раных (адуш.) |
| Т. |
зазы́раным |
зазы́ранай зазы́ранаю |
зазы́раным |
зазы́ранымі |
| М. |
зазы́раным |
зазы́ранай |
зазы́раным |
зазы́раных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазырча́ць
‘стаць ярчэйшым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зазырчы́ць |
зазырча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зазырча́ў |
зазырча́лі |
| ж. |
зазырча́ла |
| н. |
зазырча́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазырча́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазырчэ́ць
‘стаць ярчэйшым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зазырчы́ць |
зазырча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зазырчэ́ў |
зазырчэ́лі |
| ж. |
зазырчэ́ла |
| н. |
зазырчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазырчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазы́рыць
‘убачыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазы́ру |
зазы́рым |
| 2-я ас. |
зазы́рыш |
зазы́рыце |
| 3-я ас. |
зазы́рыць |
зазы́раць |
| Прошлы час |
| м. |
зазы́рыў |
зазы́рылі |
| ж. |
зазы́рыла |
| н. |
зазы́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазы́р |
зазы́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазы́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазы́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зазы́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазы́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зазы́ўнасць |
| Р. |
зазы́ўнасці |
| Д. |
зазы́ўнасці |
| В. |
зазы́ўнасць |
| Т. |
зазы́ўнасцю |
| М. |
зазы́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.