Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю

траску́ча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
траску́ча - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

траску́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. траску́часць
Р. траску́часці
Д. траску́часці
В. траску́часць
Т. траску́часцю
М. траску́часці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

траску́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траску́чы траску́чая траску́чае траску́чыя
Р. траску́чага траску́чай
траску́чае		 траску́чага траску́чых
Д. траску́чаму траску́чай траску́чаму траску́чым
В. траску́чы (неадуш.)
траску́чага (адуш.)		 траску́чую траску́чае траску́чыя (неадуш.)
траску́чых (адуш.)
Т. траску́чым траску́чай
траску́чаю		 траску́чым траску́чымі
М. траску́чым траску́чай траску́чым траску́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трасо́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трасо́лаг трасо́лагі
Р. трасо́лага трасо́лагаў
Д. трасо́лагу трасо́лагам
В. трасо́лага трасо́лагаў
Т. трасо́лагам трасо́лагамі
М. трасо́лагу трасо́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

трасо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трасо́ўны трасо́ўная трасо́ўнае трасо́ўныя
Р. трасо́ўнага трасо́ўнай
трасо́ўнае		 трасо́ўнага трасо́ўных
Д. трасо́ўнаму трасо́ўнай трасо́ўнаму трасо́ўным
В. трасо́ўны (неадуш.)
трасо́ўнага (адуш.)		 трасо́ўную трасо́ўнае трасо́ўныя (неадуш.)
трасо́ўных (адуш.)
Т. трасо́ўным трасо́ўнай
трасо́ўнаю		 трасо́ўным трасо́ўнымі
М. трасо́ўным трасо́ўнай трасо́ўным трасо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

трасо́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трасо́чнік трасо́чнікі
Р. трасо́чніку трасо́чнікаў
Д. трасо́чніку трасо́чнікам
В. трасо́чнік трасо́чнікі
Т. трасо́чнікам трасо́чнікамі
М. трасо́чніку трасо́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

тра́ст

‘давернае кіраванне маёмасцю’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тра́ст
Р. тра́сту
Д. тра́сту
В. тра́ст
Т. тра́стам
М. тра́сце

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

тра́ст

‘дакумент; арганізацыя’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тра́ст тра́сты
Р. тра́ста тра́стаў
Д. тра́сту тра́стам
В. тра́ст тра́сты
Т. тра́стам тра́стамі
М. тра́сце тра́стах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

траста́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. траста́
Р. трасты́
Д. трасце́
В. трасту́
Т. трасто́й
трасто́ю
М. трасце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тра́ставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тра́ставы тра́ставая тра́ставае тра́ставыя
Р. тра́ставага тра́ставай
тра́ставае		 тра́ставага тра́ставых
Д. тра́ставаму тра́ставай тра́ставаму тра́ставым
В. тра́ставы (неадуш.)
тра́ставага (адуш.)		 тра́ставую тра́ставае тра́ставыя (неадуш.)
тра́ставых (адуш.)
Т. тра́ставым тра́ставай
тра́ставаю		 тра́ставым тра́ставымі
М. тра́ставым тра́ставай тра́ставым тра́ставых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.