Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

зазно́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зазно́бнасць
Р. зазно́бнасці
Д. зазно́бнасці
В. зазно́бнасць
Т. зазно́бнасцю
М. зазно́бнасці

Крыніцы: piskunou2012.

зазно́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазно́бны зазно́бная зазно́бнае зазно́бныя
Р. зазно́бнага зазно́бнай
зазно́бнае
зазно́бнага зазно́бных
Д. зазно́бнаму зазно́бнай зазно́бнаму зазно́бным
В. зазно́бны (неадуш.)
зазно́бнага (адуш.)
зазно́бную зазно́бнае зазно́бныя (неадуш.)
зазно́бных (адуш.)
Т. зазно́бным зазно́бнай
зазно́бнаю
зазно́бным зазно́бнымі
М. зазно́бным зазно́бнай зазно́бным зазно́бных

Крыніцы: piskunou2012.

зазняты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазняты зазнятая зазнятае зазнятыя
Р. зазнятага зазнятай
зазнятае
зазнятага зазнятых
Д. зазнятаму зазнятай зазнятаму зазнятым
В. зазняты
зазнятага
зазнятую зазнятае зазнятыя
Т. зазнятым зазнятай
зазнятаю
зазнятым зазнятымі
М. зазнятым зазнятай зазнятым зазнятых

зазня́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазня́ты зазня́тая зазня́тае зазня́тыя
Р. зазня́тага зазня́тай
зазня́тае
зазня́тага зазня́тых
Д. зазня́таму зазня́тай зазня́таму зазня́тым
В. зазня́ты
зазня́тага
зазня́тую зазня́тае зазня́тыя
Т. зазня́тым зазня́тай
зазня́таю
зазня́тым зазня́тымі
М. зазня́тым зазня́тай зазня́тым зазня́тых

Кароткая форма: зазня́та.

Зазо́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зазо́ны
Р. Зазо́н
Зазо́наў
Д. Зазо́нам
В. Зазо́ны
Т. Зазо́намі
М. Зазо́нах

зазо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зазо́р зазо́ры
Р. зазо́ру зазо́раў
Д. зазо́ру зазо́рам
В. зазо́р зазо́ры
Т. зазо́рам зазо́рамі
М. зазо́ры зазо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зазо́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазо́рны зазо́рная зазо́рнае зазо́рныя
Р. зазо́рнага зазо́рнай
зазо́рнае
зазо́рнага зазо́рных
Д. зазо́рнаму зазо́рнай зазо́рнаму зазо́рным
В. зазо́рнага
зазо́рны
зазо́рную зазо́рнае зазо́рных
зазо́рныя
Т. зазо́рным зазо́рнай
зазо́рнаю
зазо́рным зазо́рнымі
М. зазо́рным зазо́рнай зазо́рным зазо́рных

Крыніцы: tsblm1996.

зазо́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зазо́ў зазо́вы
Р. зазо́ву зазо́ваў
Д. зазо́ву зазо́вам
В. зазо́ў зазо́вы
Т. зазо́вам зазо́вамі
М. зазо́ве зазо́вах

Крыніцы: piskunou2012.

зазо́хаць

‘пачаць зохаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зазо́хаю зазо́хаем
2-я ас. зазо́хаеш зазо́хаеце
3-я ас. зазо́хае зазо́хаюць
Прошлы час
м. зазо́хаў зазо́халі
ж. зазо́хала
н. зазо́хала
Загадны лад
2-я ас. зазо́хай зазо́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час зазо́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зазро́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
зазро́на - -

Крыніцы: piskunou2012.