дасле́дзець
‘высветліць, даследаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дасле́джу |
дасле́дзім |
| 2-я ас. |
дасле́дзіш |
дасле́дзіце |
| 3-я ас. |
дасле́дзіць |
дасле́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
дасле́дзеў |
дасле́дзелі |
| ж. |
дасле́дзела |
| н. |
дасле́дзела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дасле́дзь |
дасле́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дасле́дзеўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дасле́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дасле́днік |
дасле́днікі |
| Р. |
дасле́дніка |
дасле́днікаў |
| Д. |
дасле́дніку |
дасле́днікам |
| В. |
дасле́дніка |
дасле́днікаў |
| Т. |
дасле́днікам |
дасле́днікамі |
| М. |
дасле́дніку |
дасле́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дасле́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дасле́дніца |
дасле́дніцы |
| Р. |
дасле́дніцы |
дасле́дніц |
| Д. |
дасле́дніцы |
дасле́дніцам |
| В. |
дасле́дніцу |
дасле́дніц |
| Т. |
дасле́дніцай дасле́дніцаю |
дасле́дніцамі |
| М. |
дасле́дніцы |
дасле́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дасле́дніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасле́дніцкі |
дасле́дніцкая |
дасле́дніцкае |
дасле́дніцкія |
| Р. |
дасле́дніцкага |
дасле́дніцкай дасле́дніцкае |
дасле́дніцкага |
дасле́дніцкіх |
| Д. |
дасле́дніцкаму |
дасле́дніцкай |
дасле́дніцкаму |
дасле́дніцкім |
| В. |
дасле́дніцкі (неадуш.) дасле́дніцкага (адуш.) |
дасле́дніцкую |
дасле́дніцкае |
дасле́дніцкія (неадуш.) дасле́дніцкіх (адуш.) |
| Т. |
дасле́дніцкім |
дасле́дніцкай дасле́дніцкаю |
дасле́дніцкім |
дасле́дніцкімі |
| М. |
дасле́дніцкім |
дасле́дніцкай |
дасле́дніцкім |
дасле́дніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
дасле́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дасле́дніцтва |
| Р. |
дасле́дніцтва |
| Д. |
дасле́дніцтву |
| В. |
дасле́дніцтва |
| Т. |
дасле́дніцтвам |
| М. |
дасле́дніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дасле́дуемы
дзеепрыметнік, залежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасле́дуемы |
дасле́дуемая |
дасле́дуемае |
дасле́дуемыя |
| Р. |
дасле́дуемага |
дасле́дуемай дасле́дуемае |
дасле́дуемага |
дасле́дуемых |
| Д. |
дасле́дуемаму |
дасле́дуемай |
дасле́дуемаму |
дасле́дуемым |
| В. |
дасле́дуемы дасле́дуемага |
дасле́дуемую |
дасле́дуемае |
дасле́дуемыя |
| Т. |
дасле́дуемым |
дасле́дуемай дасле́дуемаю |
дасле́дуемым |
дасле́дуемымі |
| М. |
дасле́дуемым |
дасле́дуемай |
дасле́дуемым |
дасле́дуемых |
дасле́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дасле́дчы |
дасле́дчая |
дасле́дчае |
дасле́дчыя |
| Р. |
дасле́дчага |
дасле́дчай дасле́дчае |
дасле́дчага |
дасле́дчых |
| Д. |
дасле́дчаму |
дасле́дчай |
дасле́дчаму |
дасле́дчым |
| В. |
дасле́дчы (неадуш.) дасле́дчага (адуш.) |
дасле́дчую |
дасле́дчае |
дасле́дчыя (неадуш.) дасле́дчых (адуш.) |
| Т. |
дасле́дчым |
дасле́дчай дасле́дчаю |
дасле́дчым |
дасле́дчымі |
| М. |
дасле́дчым |
дасле́дчай |
дасле́дчым |
дасле́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дасле́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дасле́дчык |
дасле́дчыкі |
| Р. |
дасле́дчыка |
дасле́дчыкаў |
| Д. |
дасле́дчыку |
дасле́дчыкам |
| В. |
дасле́дчыка |
дасле́дчыкаў |
| Т. |
дасле́дчыкам |
дасле́дчыкамі |
| М. |
дасле́дчыку |
дасле́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дасле́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дасле́дчыца |
дасле́дчыцы |
| Р. |
дасле́дчыцы |
дасле́дчыц |
| Д. |
дасле́дчыцы |
дасле́дчыцам |
| В. |
дасле́дчыцу |
дасле́дчыц |
| Т. |
дасле́дчыцай дасле́дчыцаю |
дасле́дчыцамі |
| М. |
дасле́дчыцы |
дасле́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.