Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

блаславі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бласлаўлю́ся блаславі́мся
2-я ас. блаславі́шся блаславіце́ся
3-я ас. блаславі́цца блаславя́цца
Прошлы час
м. блаславі́ўся блаславі́ліся
ж. блаславі́лася
н. блаславі́лася
Загадны лад
2-я ас. блаславі́ся блаславі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час блаславі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

блаславі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бласлаўлю́ блаславі́м
2-я ас. блаславі́ш блаславіце́
3-я ас. блаславі́ць блаславя́ць
Прошлы час
м. блаславі́ў блаславі́лі
ж. блаславі́ла
н. блаславі́ла
Загадны лад
2-я ас. блаславі́ блаславі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час блаславі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бласлаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бласлаўле́нне
Р. бласлаўле́ння
Д. бласлаўле́нню
В. бласлаўле́нне
Т. бласлаўле́ннем
М. бласлаўле́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бласлаўлё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бласлаўлё́ны бласлаўлё́ная бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя
Р. бласлаўлё́нага бласлаўлё́най
бласлаўлё́нае		 бласлаўлё́нага бласлаўлё́ных
Д. бласлаўлё́наму бласлаўлё́най бласлаўлё́наму бласлаўлё́ным
В. бласлаўлё́ны (неадуш.)
бласлаўлё́нага (адуш.)		 бласлаўлё́ную бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя (неадуш.)
бласлаўлё́ных (адуш.)
Т. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най
бласлаўлё́наю		 бласлаўлё́ным бласлаўлё́нымі
М. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най бласлаўлё́ным бласлаўлё́ных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бласлаўлё́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бласлаўлё́ны бласлаўлё́ная бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя
Р. бласлаўлё́нага бласлаўлё́най
бласлаўлё́нае		 бласлаўлё́нага бласлаўлё́ных
Д. бласлаўлё́наму бласлаўлё́най бласлаўлё́наму бласлаўлё́ным
В. бласлаўлё́ны (неадуш.)
бласлаўлё́нага (адуш.)		 бласлаўлё́ную бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя (неадуш.)
бласлаўлё́ных (адуш.)
Т. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най
бласлаўлё́наю		 бласлаўлё́ным бласлаўлё́нымі
М. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най бласлаўлё́ным бласлаўлё́ных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бласлаўлё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бласлаўлё́ны бласлаўлё́ная бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя
Р. бласлаўлё́нага бласлаўлё́най
бласлаўлё́нае		 бласлаўлё́нага бласлаўлё́ных
Д. бласлаўлё́наму бласлаўлё́най бласлаўлё́наму бласлаўлё́ным
В. бласлаўлё́ны (неадуш.)
бласлаўлё́нага (адуш.)		 бласлаўлё́ную бласлаўлё́нае бласлаўлё́ныя (неадуш.)
бласлаўлё́ных (адуш.)
Т. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най
бласлаўлё́наю		 бласлаўлё́ным бласлаўлё́нымі
М. бласлаўлё́ным бласлаўлё́най бласлаўлё́ным бласлаўлё́ных

Кароткая форма: бласлаўлё́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

бласлаўля́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бласлаўля́льнік бласлаўля́льнікі
Р. бласлаўля́льніка бласлаўля́льнікаў
Д. бласлаўля́льніку бласлаўля́льнікам
В. бласлаўля́льніка бласлаўля́льнікаў
Т. бласлаўля́льнікам бласлаўля́льнікамі
М. бласлаўля́льніку бласлаўля́льніках

Крыніцы: sbm2012.

бласлаўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бласлаўля́юся бласлаўля́емся
2-я ас. бласлаўля́ешся бласлаўля́ецеся
3-я ас. бласлаўля́ецца бласлаўля́юцца
Прошлы час
м. бласлаўля́ўся бласлаўля́ліся
ж. бласлаўля́лася
н. бласлаўля́лася
Загадны лад
2-я ас. бласлаўля́йся бласлаўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час бласлаўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

бласлаўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бласлаўля́ю бласлаўля́ем
2-я ас. бласлаўля́еш бласлаўля́еце
3-я ас. бласлаўля́е бласлаўля́юць
Прошлы час
м. бласлаўля́ў бласлаўля́лі
ж. бласлаўля́ла
н. бласлаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. бласлаўля́й бласлаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бласлаўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бластады́ск

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бластады́ск бластады́скі
Р. бластады́ска бластады́скаў
Д. бластады́ску бластады́скам
В. бластады́ск бластады́скі
Т. бластады́скам бластады́скамі
М. бластады́ску бластады́сках

Крыніцы: piskunou2012.