вы́скарадзіць
‘выбаранаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́скараджу |
вы́скарадзім |
| 2-я ас. |
вы́скарадзіш |
вы́скарадзіце |
| 3-я ас. |
вы́скарадзіць |
вы́скарадзяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́скарадзіў |
вы́скарадзілі |
| ж. |
вы́скарадзіла |
| н. |
вы́скарадзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́скарадзі |
вы́скарадзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́скарадзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выскаро́джваць
‘выбараноўваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выскаро́джваю |
выскаро́джваем |
| 2-я ас. |
выскаро́джваеш |
выскаро́джваеце |
| 3-я ас. |
выскаро́джвае |
выскаро́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выскаро́джваў |
выскаро́джвалі |
| ж. |
выскаро́джвала |
| н. |
выскаро́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выскаро́джвай |
выскаро́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выскаро́джваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́скачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́скачка |
вы́скачкі |
| Р. |
вы́скачкі |
вы́скачак |
| Д. |
вы́скачцы |
вы́скачкам |
| В. |
вы́скачку |
вы́скачак |
| Т. |
вы́скачкай вы́скачкаю |
вы́скачкамі |
| М. |
вы́скачцы |
вы́скачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́скачка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́скачка |
вы́скачкі |
| Р. |
вы́скачкі |
вы́скачак |
| Д. |
вы́скачку |
вы́скачкам |
| В. |
вы́скачку |
вы́скачак |
| Т. |
вы́скачкам |
вы́скачкамі |
| М. |
вы́скачку |
вы́скачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́скачыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́скачу |
вы́скачым |
| 2-я ас. |
вы́скачыш |
вы́скачыце |
| 3-я ас. |
вы́скачыць |
вы́скачаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́скачыў |
вы́скачылі |
| ж. |
вы́скачыла |
| н. |
вы́скачыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́скачы |
вы́скачыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́скачыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́сквараны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́сквараны |
вы́сквараная |
вы́скваранае |
вы́сквараныя |
| Р. |
вы́скваранага |
вы́скваранай вы́скваранае |
вы́скваранага |
вы́сквараных |
| Д. |
вы́скваранаму |
вы́скваранай |
вы́скваранаму |
вы́сквараным |
| В. |
вы́сквараны (неадуш.) вы́скваранага (адуш.) |
вы́сквараную |
вы́скваранае |
вы́сквараныя (неадуш.) вы́сквараных (адуш.) |
| Т. |
вы́сквараным |
вы́скваранай вы́скваранаю |
вы́сквараным |
вы́скваранымі |
| М. |
вы́сквараным |
вы́скваранай |
вы́сквараным |
вы́сквараных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́сквараны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́сквараны |
вы́сквараная |
вы́скваранае |
вы́сквараныя |
| Р. |
вы́скваранага |
вы́скваранай вы́скваранае |
вы́скваранага |
вы́сквараных |
| Д. |
вы́скваранаму |
вы́скваранай |
вы́скваранаму |
вы́сквараным |
| В. |
вы́сквараны (неадуш.) вы́скваранага (адуш.) |
вы́сквараную |
вы́скваранае |
вы́сквараныя (неадуш.) вы́сквараных (адуш.) |
| Т. |
вы́сквараным |
вы́скваранай вы́скваранаю |
вы́сквараным |
вы́скваранымі |
| М. |
вы́сквараным |
вы́скваранай |
вы́сквараным |
вы́сквараных |
Кароткая форма: вы́скварана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высква́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высква́рванне |
| Р. |
высква́рвання |
| Д. |
высква́рванню |
| В. |
высква́рванне |
| Т. |
высква́рваннем |
| М. |
высква́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высква́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
высква́рваецца |
высква́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
высква́рваўся |
высква́рваліся |
| ж. |
высква́рвалася |
| н. |
высква́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
высква́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
высква́рваю |
высква́рваем |
| 2-я ас. |
высква́рваеш |
высква́рваеце |
| 3-я ас. |
высква́рвае |
высква́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
высква́рваў |
высква́рвалі |
| ж. |
высква́рвала |
| н. |
высква́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
высква́рвай |
высква́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
высква́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.