назо́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назо́льны |
назо́льная |
назо́льнае |
назо́льныя |
| Р. |
назо́льнага |
назо́льнай назо́льнае |
назо́льнага |
назо́льных |
| Д. |
назо́льнаму |
назо́льнай |
назо́льнаму |
назо́льным |
| В. |
назо́льны (неадуш.) назо́льнага (адуш.) |
назо́льную |
назо́льнае |
назо́льныя (неадуш.) назо́льных (адуш.) |
| Т. |
назо́льным |
назо́льнай назо́льнаю |
назо́льным |
назо́льнымі |
| М. |
назо́льным |
назо́льнай |
назо́льным |
назо́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
назо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
назо́р |
| Р. |
назо́ру |
| Д. |
назо́ру |
| В. |
назо́р |
| Т. |
назо́рам |
| М. |
назо́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
назо́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
назо́рнасць |
| Р. |
назо́рнасці |
| Д. |
назо́рнасці |
| В. |
назо́рнасць |
| Т. |
назо́рнасцю |
| М. |
назо́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
назо́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
назо́ў |
назо́вы |
| Р. |
назо́ва |
назо́ваў |
| Д. |
назо́ву |
назо́вам |
| В. |
назо́ў |
назо́вы |
| Т. |
назо́вам |
назо́вамі |
| М. |
назо́ве |
назо́вах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
назо́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
назо́ўнік |
назо́ўнікі |
| Р. |
назо́ўніка |
назо́ўнікаў |
| Д. |
назо́ўніку |
назо́ўнікам |
| В. |
назо́ўнік |
назо́ўнікі |
| Т. |
назо́ўнікам |
назо́ўнікамі |
| М. |
назо́ўніку |
назо́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
назо́ўнікавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назо́ўнікавы |
назо́ўнікавая |
назо́ўнікавае |
назо́ўнікавыя |
| Р. |
назо́ўнікавага |
назо́ўнікавай назо́ўнікавае |
назо́ўнікавага |
назо́ўнікавых |
| Д. |
назо́ўнікаваму |
назо́ўнікавай |
назо́ўнікаваму |
назо́ўнікавым |
| В. |
назо́ўнікавы (неадуш.) назо́ўнікавага (адуш.) |
назо́ўнікавую |
назо́ўнікавае |
назо́ўнікавыя (неадуш.) назо́ўнікавых (адуш.) |
| Т. |
назо́ўнікавым |
назо́ўнікавай назо́ўнікаваю |
назо́ўнікавым |
назо́ўнікавымі |
| М. |
назо́ўнікавым |
назо́ўнікавай |
назо́ўнікавым |
назо́ўнікавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
назо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назо́ўны |
назо́ўная |
назо́ўнае |
назо́ўныя |
| Р. |
назо́ўнага |
назо́ўнай назо́ўнае |
назо́ўнага |
назо́ўных |
| Д. |
назо́ўнаму |
назо́ўнай |
назо́ўнаму |
назо́ўным |
| В. |
назо́ўны (неадуш.) назо́ўнага (адуш.) |
назо́ўную |
назо́ўнае |
назо́ўныя (неадуш.) назо́ўных (адуш.) |
| Т. |
назо́ўным |
назо́ўнай назо́ўнаю |
назо́ўным |
назо́ўнымі |
| М. |
назо́ўным |
назо́ўнай |
назо́ўным |
назо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.