беспрыту́льнічаць
‘быць беспрытульнікам’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
беспрыту́льнічаю |
беспрыту́льнічаем |
| 2-я ас. |
беспрыту́льнічаеш |
беспрыту́льнічаеце |
| 3-я ас. |
беспрыту́льнічае |
беспрыту́льнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
беспрыту́льнічаў |
беспрыту́льнічалі |
| ж. |
беспрыту́льнічала |
| н. |
беспрыту́льнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
беспрыту́льнічай |
беспрыту́льнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
беспрыту́льнічаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрыту́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
беспрыту́льны |
беспрыту́льная |
беспрыту́льнае |
беспрыту́льныя |
| Р. |
беспрыту́льнага |
беспрыту́льнай беспрыту́льнае |
беспрыту́льнага |
беспрыту́льных |
| Д. |
беспрыту́льнаму |
беспрыту́льнай |
беспрыту́льнаму |
беспрыту́льным |
| В. |
беспрыту́льны (неадуш.) беспрыту́льнага (адуш.) |
беспрыту́льную |
беспрыту́льнае |
беспрыту́льныя (неадуш.) беспрыту́льных (адуш.) |
| Т. |
беспрыту́льным |
беспрыту́льнай беспрыту́льнаю |
беспрыту́льным |
беспрыту́льнымі |
| М. |
беспрыту́льным |
беспрыту́льнай |
беспрыту́льным |
беспрыту́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
беспрыту́льны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
беспрыту́льны |
беспрыту́льныя |
| Р. |
беспрыту́льнага |
беспрыту́льных |
| Д. |
беспрыту́льнаму |
беспрыту́льным |
| В. |
беспрыту́льнага (адуш.) |
беспрыту́льных (адуш.) |
| Т. |
беспрыту́льным |
беспрыту́льнымі |
| М. |
беспрыту́льным |
беспрыту́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
беспрыту́льшчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспрыту́льшчына |
| Р. |
беспрыту́льшчыны |
| Д. |
беспрыту́льшчыне |
| В. |
беспрыту́льшчыну |
| Т. |
беспрыту́льшчынай беспрыту́льшчынаю |
| М. |
беспрыту́льшчыне |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрыцэ́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
беспрыцэ́льны |
беспрыцэ́льная |
беспрыцэ́льнае |
беспрыцэ́льныя |
| Р. |
беспрыцэ́льнага |
беспрыцэ́льнай беспрыцэ́льнае |
беспрыцэ́льнага |
беспрыцэ́льных |
| Д. |
беспрыцэ́льнаму |
беспрыцэ́льнай |
беспрыцэ́льнаму |
беспрыцэ́льным |
| В. |
беспрыцэ́льны (неадуш.) беспрыцэ́льнага (адуш.) |
беспрыцэ́льную |
беспрыцэ́льнае |
беспрыцэ́льныя (неадуш.) беспрыцэ́льных (адуш.) |
| Т. |
беспрыцэ́льным |
беспрыцэ́льнай беспрыцэ́льнаю |
беспрыцэ́льным |
беспрыцэ́льнымі |
| М. |
беспрыцэ́льным |
беспрыцэ́льнай |
беспрыцэ́льным |
беспрыцэ́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
беспрыця́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспрыця́мнасць |
| Р. |
беспрыця́мнасці |
| Д. |
беспрыця́мнасці |
| В. |
беспрыця́мнасць |
| Т. |
беспрыця́мнасцю |
| М. |
беспрыця́мнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспрычы́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| беспрычы́нна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.