спры́краць
‘зрабіцца прыкрым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спры́краю |
спры́краем |
| 2-я ас. |
спры́краеш |
спры́краеце |
| 3-я ас. |
спры́крае |
спры́краюць |
| Прошлы час |
| м. |
спры́краў |
спры́кралі |
| ж. |
спры́крала |
| н. |
спры́крала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спры́краўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыкро́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрыкро́ны |
спрыкро́ная |
спрыкро́нае |
спрыкро́ныя |
| Р. |
спрыкро́нага |
спрыкро́най спрыкро́нае |
спрыкро́нага |
спрыкро́ных |
| Д. |
спрыкро́наму |
спрыкро́най |
спрыкро́наму |
спрыкро́ным |
| В. |
спрыкро́ны (неадуш.) спрыкро́нага (адуш.) |
спрыкро́ную |
спрыкро́нае |
спрыкро́ныя (неадуш.) спрыкро́ных (адуш.) |
| Т. |
спрыкро́ным |
спрыкро́най спрыкро́наю |
спрыкро́ным |
спрыкро́нымі |
| М. |
спрыкро́ным |
спрыкро́най |
спрыкро́ным |
спрыкро́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спры́крыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спры́круся |
спры́крымся |
| 2-я ас. |
спры́крышся |
спры́крыцеся |
| 3-я ас. |
спры́крыцца |
спры́крацца |
| Прошлы час |
| м. |
спры́крыўся |
спры́крыліся |
| ж. |
спры́крылася |
| н. |
спры́крылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спры́крыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спры́крыць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь прыкрым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спры́кру |
спры́крым |
| 2-я ас. |
спры́крыш |
спры́крыце |
| 3-я ас. |
спры́крыць |
спры́краць |
| Прошлы час |
| м. |
спры́крыў |
спры́крылі |
| ж. |
спры́крыла |
| н. |
спры́крыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спры́крыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыкрэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрыкрэ́нне |
| Р. |
спрыкрэ́ння |
| Д. |
спрыкрэ́нню |
| В. |
спрыкрэ́нне |
| Т. |
спрыкрэ́ннем |
| М. |
спрыкрэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыкрэ́ць
‘зрабіцца прыкрым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрыкрэ́ю |
спрыкрэ́ем |
| 2-я ас. |
спрыкрэ́еш |
спрыкрэ́еце |
| 3-я ас. |
спрыкрэ́е |
спрыкрэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрыкрэ́ў |
спрыкрэ́лі |
| ж. |
спрыкрэ́ла |
| н. |
спрыкрэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрыкрэ́й |
спрыкрэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрыкрэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спры́нгер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спры́нгер |
спры́нгеры |
| Р. |
спры́нгера |
спры́нгераў |
| Д. |
спры́нгеру |
спры́нгерам |
| В. |
спры́нгера |
спры́нгераў |
| Т. |
спры́нгерам |
спры́нгерамі |
| М. |
спры́нгеры |
спры́нгерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Спры́нды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Спры́нды |
| Р. |
Спры́ндаў |
| Д. |
Спры́ндам |
| В. |
Спры́нды |
| Т. |
Спры́ндамі |
| М. |
Спры́ндах |