беспапо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
беспапо́вец |
беспапо́ўцы |
| Р. |
беспапо́ўца |
беспапо́ўцаў |
| Д. |
беспапо́ўцу |
беспапо́ўцам |
| В. |
беспапо́ўца |
беспапо́ўцаў |
| Т. |
беспапо́ўцам |
беспапо́ўцамі |
| М. |
беспапо́ўцу |
беспапо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
беспапо́ўшчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспапо́ўшчына |
| Р. |
беспапо́ўшчыны |
| Д. |
беспапо́ўшчыне |
| В. |
беспапо́ўшчыну |
| Т. |
беспапо́ўшчынай беспапо́ўшчынаю |
| М. |
беспапо́ўшчыне |
Крыніцы:
krapivabr2012.
беспара́дак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
беспара́дак |
беспара́дкі |
| Р. |
беспара́дку |
беспара́дкаў |
| Д. |
беспара́дку |
беспара́дкам |
| В. |
беспара́дак |
беспара́дкі |
| Т. |
беспара́дкам |
беспара́дкамі |
| М. |
беспара́дку |
беспара́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
беспара́дкава
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| беспара́дкава |
- |
- |
беспара́дкавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспара́дкавасць |
| Р. |
беспара́дкавасці |
| Д. |
беспара́дкавасці |
| В. |
беспара́дкавасць |
| Т. |
беспара́дкавасцю |
| М. |
беспара́дкавасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.