беспакара́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
беспакара́ны |
беспакара́ная |
беспакара́нае |
беспакара́ныя |
| Р. |
беспакара́нага |
беспакара́най беспакара́нае |
беспакара́нага |
беспакара́ных |
| Д. |
беспакара́наму |
беспакара́най |
беспакара́наму |
беспакара́ным |
| В. |
беспакара́ны (неадуш.) беспакара́нага (адуш.) |
беспакара́ную |
беспакара́нае |
беспакара́ныя (неадуш.) беспакара́ных (адуш.) |
| Т. |
беспакара́ным |
беспакара́най беспакара́наю |
беспакара́ным |
беспакара́нымі |
| М. |
беспакара́ным |
беспакара́най |
беспакара́ным |
беспакара́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
беспакара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
беспакара́ны |
беспакара́ная |
беспакара́нае |
беспакара́ныя |
| Р. |
беспакара́нага |
беспакара́най |
беспакара́нага |
беспакара́ных |
| Д. |
беспакара́наму |
беспакара́най |
беспакара́наму |
беспакара́ным |
| В. |
беспакара́ны беспакара́нага |
беспакара́ную |
беспакара́нае |
беспакара́ныя беспакара́ных |
| Т. |
беспакара́ным |
беспакара́най беспакара́наю |
беспакара́ным |
беспакара́нымі |
| М. |
беспакара́ным |
беспакара́най |
беспакара́ным |
беспакара́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
беспако́йлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспако́йлівасць |
| Р. |
беспако́йлівасці |
| Д. |
беспако́йлівасці |
| В. |
беспако́йлівасць |
| Т. |
беспако́йлівасцю |
| М. |
беспако́йлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
беспаку́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
беспаку́тнасць |
| Р. |
беспаку́тнасці |
| Д. |
беспаку́тнасці |
| В. |
беспаку́тнасць |
| Т. |
беспаку́тнасцю |
| М. |
беспаку́тнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.