Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Бе́невічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бе́невічы
Р. Бе́невіч
Бе́невічаў
Д. Бе́невічам
В. Бе́невічы
Т. Бе́невічамі
М. Бе́невічах

бенедыкці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бенедыкці́н
Р. бенедыкці́ну
Д. бенедыкці́ну
В. бенедыкці́н
Т. бенедыкці́нам
М. бенедыкці́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бенедыкці́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бенедыкці́навы бенедыкці́навая бенедыкці́навае бенедыкці́навыя
Р. бенедыкці́навага бенедыкці́навай
бенедыкці́навае		 бенедыкці́навага бенедыкці́навых
Д. бенедыкці́наваму бенедыкці́навай бенедыкці́наваму бенедыкці́навым
В. бенедыкці́навы (неадуш.)
бенедыкці́навага (адуш.)		 бенедыкці́навую бенедыкці́навае бенедыкці́навыя (неадуш.)
бенедыкці́навых (адуш.)
Т. бенедыкці́навым бенедыкці́навай
бенедыкці́наваю		 бенедыкці́навым бенедыкці́навымі
М. бенедыкці́навым бенедыкці́навай бенедыкці́навым бенедыкці́навых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

бенедыкці́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бенедыкці́нскі бенедыкці́нская бенедыкці́нскае бенедыкці́нскія
Р. бенедыкці́нскага бенедыкці́нскай
бенедыкці́нскае		 бенедыкці́нскага бенедыкці́нскіх
Д. бенедыкці́нскаму бенедыкці́нскай бенедыкці́нскаму бенедыкці́нскім
В. бенедыкці́нскі (неадуш.)
бенедыкці́нскага (адуш.)		 бенедыкці́нскую бенедыкці́нскае бенедыкці́нскія (неадуш.)
бенедыкці́нскіх (адуш.)
Т. бенедыкці́нскім бенедыкці́нскай
бенедыкці́нскаю		 бенедыкці́нскім бенедыкці́нскімі
М. бенедыкці́нскім бенедыкці́нскай бенедыкці́нскім бенедыкці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

бенефі́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бенефі́с бенефі́сы
Р. бенефі́су бенефі́саў
Д. бенефі́су бенефі́сам
В. бенефі́с бенефі́сы
Т. бенефі́сам бенефі́самі
М. бенефі́се бенефі́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бенефі́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бенефі́сны бенефі́сная бенефі́снае бенефі́сныя
Р. бенефі́снага бенефі́снай
бенефі́снае		 бенефі́снага бенефі́сных
Д. бенефі́снаму бенефі́снай бенефі́снаму бенефі́сным
В. бенефі́сны (неадуш.)
бенефі́снага (адуш.)		 бенефі́сную бенефі́снае бенефі́сныя (неадуш.)
бенефі́сных (адуш.)
Т. бенефі́сным бенефі́снай
бенефі́снаю		 бенефі́сным бенефі́снымі
М. бенефі́сным бенефі́снай бенефі́сным бенефі́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бенефі́цый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бенефі́цый
Р. бенефі́цыю
Д. бенефі́цыю
В. бенефі́цый
Т. бенефі́цыем
М. бенефі́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

бенефіцыя́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бенефіцыя́нт бенефіцыя́нты
Р. бенефіцыя́нта бенефіцыя́нтаў
Д. бенефіцыя́нту бенефіцыя́нтам
В. бенефіцыя́нта бенефіцыя́нтаў
Т. бенефіцыя́нтам бенефіцыя́нтамі
М. бенефіцыя́нце бенефіцыя́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бенефіцыя́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бенефіцыя́нтка бенефіцыя́нткі
Р. бенефіцыя́нткі бенефіцыя́нтак
Д. бенефіцыя́нтцы бенефіцыя́нткам
В. бенефіцыя́нтку бенефіцыя́нтак
Т. бенефіцыя́нткай
бенефіцыя́нткаю		 бенефіцыя́нткамі
М. бенефіцыя́нтцы бенефіцыя́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бенефіцыя́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бенефіцыя́р бенефіцыя́ры
Р. бенефіцыя́ра бенефіцыя́раў
Д. бенефіцыя́ру бенефіцыя́рам
В. бенефіцыя́ра бенефіцыя́раў
Т. бенефіцыя́рам бенефіцыя́рамі
М. бенефіцыя́ру бенефіцыя́рах

Крыніцы: piskunou2012.