зае́зджы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зае́зджы |
зае́зджая |
зае́зджае |
зае́зджыя |
| Р. |
зае́зджага |
зае́зджай зае́зджае |
зае́зджага |
зае́зджых |
| Д. |
зае́зджаму |
зае́зджай |
зае́зджаму |
зае́зджым |
| В. |
зае́зджы (неадуш.) зае́зджага (адуш.) |
зае́зджую |
зае́зджае |
зае́зджыя (неадуш.) зае́зджых (адуш.) |
| Т. |
зае́зджым |
зае́зджай зае́зджаю |
зае́зджым |
зае́зджымі |
| М. |
зае́зджым |
зае́зджай |
зае́зджым |
зае́зджых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зае́здзіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зае́зджу |
зае́здзім |
| 2-я ас. |
зае́здзіш |
зае́здзіце |
| 3-я ас. |
зае́здзіць |
зае́здзяць |
| Прошлы час |
| м. |
зае́здзіў |
зае́здзілі |
| ж. |
зае́здзіла |
| н. |
зае́здзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зае́здзі |
зае́здзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зае́здзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зае́здка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зае́здка |
зае́здкі |
| Р. |
зае́здкі |
зае́здак |
| Д. |
зае́здцы |
зае́здкам |
| В. |
зае́здку |
зае́здкі |
| Т. |
зае́здкай зае́здкаю |
зае́здкамі |
| М. |
зае́здцы |
зае́здках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Зае́ззе
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́ззе |
| Р. |
Зае́ззя |
| Д. |
Зае́ззю |
| В. |
Зае́ззе |
| Т. |
Зае́ззем |
| М. |
Зае́ззі |
зае́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зае́зны |
зае́зная |
зае́знае |
зае́зныя |
| Р. |
зае́знага |
зае́знай зае́знае |
зае́знага |
зае́зных |
| Д. |
зае́знаму |
зае́знай |
зае́знаму |
зае́зным |
| В. |
зае́зны (неадуш.) зае́знага (адуш.) |
зае́зную |
зае́знае |
зае́зныя (неадуш.) зае́зных (адуш.) |
| Т. |
зае́зным |
зае́знай зае́знаю |
зае́зным |
зае́знымі |
| М. |
зае́зным |
зае́знай |
зае́зным |
зае́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заеката́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заекачу́ |
заяко́чам |
| 2-я ас. |
заяко́чаш |
заяко́чаце |
| 3-я ас. |
заяко́ча |
заяко́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
заеката́ў |
заеката́лі |
| ж. |
заеката́ла |
| н. |
заеката́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заеката́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Зае́ленцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зае́ленцы |
| Р. |
Зае́ленцаў |
| Д. |
Зае́ленцам |
| В. |
Зае́ленцы |
| Т. |
Зае́ленцамі |
| М. |
Зае́ленцах |
Зае́ліца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́ліца |
| Р. |
Зае́ліцы |
| Д. |
Зае́ліцы |
| В. |
Зае́ліцу |
| Т. |
Зае́ліцай Зае́ліцаю |
| М. |
Зае́ліцы |
Зае́льнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Зае́льнае |
| Р. |
Зае́льнага |
| Д. |
Зае́льнаму |
| В. |
Зае́льнае |
| Т. |
Зае́льным |
| М. |
Зае́льным |
Зае́льнік
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́льнік |
| Р. |
Зае́льніка |
| Д. |
Зае́льніку |
| В. |
Зае́льнік |
| Т. |
Зае́льнікам |
| М. |
Зае́льніку |