Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

даро́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даро́ўны даро́ўная даро́ўнае даро́ўныя
Р. даро́ўнага даро́ўнай
даро́ўнае		 даро́ўнага даро́ўных
Д. даро́ўнаму даро́ўнай даро́ўнаму даро́ўным
В. даро́ўны (неадуш.)
даро́ўнага (адуш.)		 даро́ўную даро́ўнае даро́ўныя (неадуш.)
даро́ўных (адуш.)
Т. даро́ўным даро́ўнай
даро́ўнаю		 даро́ўным даро́ўнымі
М. даро́ўным даро́ўнай даро́ўным даро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даро́ўца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даро́ўца даро́ўцы
Р. даро́ўцы даро́ўцаў
Д. даро́ўцу даро́ўцам
В. даро́ўцу даро́ўцаў
Т. даро́ўцам даро́ўцамі
М. даро́ўцу даро́ўцах

Крыніцы: sbm2012.

даро́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даро́чны даро́чная даро́чнае даро́чныя
Р. даро́чнага даро́чнай
даро́чнае		 даро́чнага даро́чных
Д. даро́чнаму даро́чнай даро́чнаму даро́чным
В. даро́чны (неадуш.)
даро́чнага (адуш.)		 даро́чную даро́чнае даро́чныя (неадуш.)
даро́чных (адуш.)
Т. даро́чным даро́чнай
даро́чнаю		 даро́чным даро́чнымі
М. даро́чным даро́чнай даро́чным даро́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Даро́шавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даро́шавічы
Р. Даро́шавіч
Даро́шавічаў
Д. Даро́шавічам
В. Даро́шавічы
Т. Даро́шавічамі
М. Даро́шавічах

Даро́шкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даро́шкавічы
Р. Даро́шкавіч
Даро́шкавічаў
Д. Даро́шкавічам
В. Даро́шкавічы
Т. Даро́шкавічамі
М. Даро́шкавічах

даро́шчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даро́шчаны даро́шчаная даро́шчанае даро́шчаныя
Р. даро́шчанага даро́шчанай
даро́шчанае		 даро́шчанага даро́шчаных
Д. даро́шчанаму даро́шчанай даро́шчанаму даро́шчаным
В. даро́шчаны (неадуш.)
даро́шчанага (адуш.)		 даро́шчаную даро́шчанае даро́шчаныя (неадуш.)
даро́шчаных (адуш.)
Т. даро́шчаным даро́шчанай
даро́шчанаю		 даро́шчаным даро́шчанымі
М. даро́шчаным даро́шчанай даро́шчаным даро́шчаных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

даро́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даро́шчаны даро́шчаная даро́шчанае даро́шчаныя
Р. даро́шчанага даро́шчанай
даро́шчанае		 даро́шчанага даро́шчаных
Д. даро́шчанаму даро́шчанай даро́шчанаму даро́шчаным
В. даро́шчаны (неадуш.)
даро́шчанага (адуш.)		 даро́шчаную даро́шчанае даро́шчаныя (неадуш.)
даро́шчаных (адуш.)
Т. даро́шчаным даро́шчанай
даро́шчанаю		 даро́шчаным даро́шчанымі
М. даро́шчаным даро́шчанай даро́шчаным даро́шчаных

Кароткая форма: даро́шчана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

даро́шчванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. даро́шчванне
Р. даро́шчвання
Д. даро́шчванню
В. даро́шчванне
Т. даро́шчваннем
М. даро́шчванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

даро́шчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даро́шчваю даро́шчваем
2-я ас. даро́шчваеш даро́шчваеце
3-я ас. даро́шчвае даро́шчваюць
Прошлы час
м. даро́шчваў даро́шчвалі
ж. даро́шчвала
н. даро́шчвала
Загадны лад
2-я ас. даро́шчвай даро́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час даро́шчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дарса́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дарса́льны дарса́льная дарса́льнае дарса́льныя
Р. дарса́льнага дарса́льнай
дарса́льнае		 дарса́льнага дарса́льных
Д. дарса́льнаму дарса́льнай дарса́льнаму дарса́льным
В. дарса́льны (неадуш.)
дарса́льнага (адуш.)		 дарса́льную дарса́льнае дарса́льныя (неадуш.)
дарса́льных (адуш.)
Т. дарса́льным дарса́льнай
дарса́льнаю		 дарса́льным дарса́льнымі
М. дарса́льным дарса́льнай дарса́льным дарса́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.