наміна́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наміна́нтка |
наміна́нткі |
| Р. |
наміна́нткі |
наміна́нтак |
| Д. |
наміна́нтцы |
наміна́нткам |
| В. |
наміна́нтку |
наміна́нтак |
| Т. |
наміна́нткай наміна́нткаю |
наміна́нткамі |
| М. |
наміна́нтцы |
наміна́нтках |
Крыніцы:
piskunou2012.
наміна́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наміна́тар |
наміна́тары |
| Р. |
наміна́тара |
наміна́тараў |
| Д. |
наміна́тару |
наміна́тарам |
| В. |
наміна́тара |
наміна́тараў |
| Т. |
наміна́тарам |
наміна́тарамі |
| М. |
наміна́тару |
наміна́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
намінаты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
намінаты́ў |
намінаты́вы |
| Р. |
намінаты́ва |
намінаты́ваў |
| Д. |
намінаты́ву |
намінаты́вам |
| В. |
намінаты́ў |
намінаты́вы |
| Т. |
намінаты́вам |
намінаты́вамі |
| М. |
намінаты́ве |
намінаты́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
намінаты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
намінаты́ўны |
намінаты́ўная |
намінаты́ўнае |
намінаты́ўныя |
| Р. |
намінаты́ўнага |
намінаты́ўнай намінаты́ўнае |
намінаты́ўнага |
намінаты́ўных |
| Д. |
намінаты́ўнаму |
намінаты́ўнай |
намінаты́ўнаму |
намінаты́ўным |
| В. |
намінаты́ўны (неадуш.) намінаты́ўнага (адуш.) |
намінаты́ўную |
намінаты́ўнае |
намінаты́ўныя (неадуш.) намінаты́ўных (адуш.) |
| Т. |
намінаты́ўным |
намінаты́ўнай намінаты́ўнаю |
намінаты́ўным |
намінаты́ўнымі |
| М. |
намінаты́ўным |
намінаты́ўнай |
намінаты́ўным |
намінаты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
наміна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наміна́юся |
наміна́емся |
| 2-я ас. |
наміна́ешся |
наміна́ецеся |
| 3-я ас. |
наміна́ецца |
наміна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
наміна́ўся |
наміна́ліся |
| ж. |
наміна́лася |
| н. |
наміна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наміна́йся |
наміна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наміна́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наміна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наміна́цыя |
наміна́цыі |
| Р. |
наміна́цыі |
наміна́цый |
| Д. |
наміна́цыі |
наміна́цыям |
| В. |
наміна́цыю |
наміна́цыі |
| Т. |
наміна́цыяй наміна́цыяю |
наміна́цыямі |
| М. |
наміна́цыі |
наміна́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наміна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наміна́ю |
наміна́ем |
| 2-я ас. |
наміна́еш |
наміна́еце |
| 3-я ас. |
наміна́е |
наміна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
наміна́ў |
наміна́лі |
| ж. |
наміна́ла |
| н. |
наміна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наміна́й |
наміна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наміна́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наміні́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наміні́руюся |
- |
| 2-я ас. |
наміні́руешся |
- |
| 3-я ас. |
наміні́руецца |
наміні́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
наміні́раваўся |
наміні́раваліся |
| ж. |
наміні́равалася |
| н. |
наміні́равалася |
Крыніцы:
sbm2012.
наміні́равацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наміні́руюся |
- |
| 2-я ас. |
наміні́руешся |
- |
| 3-я ас. |
наміні́руецца |
наміні́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
наміні́раваўся |
наміні́раваліся |
| ж. |
наміні́равалася |
| н. |
наміні́равалася |
Крыніцы:
sbm2012.