Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трансмісі́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трансмісі́ўны	трансмісі́ўная	трансмісі́ўнае	трансмісі́ўныя
Р.	трансмісі́ўнага	трансмісі́ўнай трансмісі́ўнае	трансмісі́ўнага	трансмісі́ўных
Д.	трансмісі́ўнаму	трансмісі́ўнай	трансмісі́ўнаму	трансмісі́ўным
В.	трансмісі́ўны (неадуш.) трансмісі́ўнага (адуш.)	трансмісі́ўную	трансмісі́ўнае	трансмісі́ўныя (неадуш.) трансмісі́ўных (адуш.)
Т.	трансмісі́ўным	трансмісі́ўнай трансмісі́ўнаю	трансмісі́ўным	трансмісі́ўнымі
М.	трансмісі́ўным	трансмісі́ўнай	трансмісі́ўным	трансмісі́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

трансмі́сія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трансмі́сія	трансмі́сіі
Р.	трансмі́сіі	трансмі́сій
Д.	трансмі́сіі	трансмі́сіям
В.	трансмі́сію	трансмі́сіі
Т.	трансмі́сіяй трансмі́сіяю	трансмі́сіямі
М.	трансмі́сіі	трансмі́сіях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трансмі́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трансмі́тар	трансмі́тары
Р.	трансмі́тара	трансмі́тараў
Д.	трансмі́тару	трансмі́тарам
В.	трансмі́тар	трансмі́тары
Т.	трансмі́тарам	трансмі́тарамі
М.	трансмі́тары	трансмі́тарах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

трансмі́тарны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трансмі́тарны	трансмі́тарная	трансмі́тарнае	трансмі́тарныя
Р.	трансмі́тарнага	трансмі́тарнай трансмі́тарнае	трансмі́тарнага	трансмі́тарных
Д.	трансмі́тарнаму	трансмі́тарнай	трансмі́тарнаму	трансмі́тарным
В.	трансмі́тарны (неадуш.) трансмі́тарнага (адуш.)	трансмі́тарную	трансмі́тарнае	трансмі́тарныя (неадуш.) трансмі́тарных (адуш.)
Т.	трансмі́тарным	трансмі́тарнай трансмі́тарнаю	трансмі́тарным	трансмі́тарнымі
М.	трансмі́тарным	трансмі́тарнай	трансмі́тарным	трансмі́тарных

Крыніцы: piskunou2012.

трансмутава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трансмутава́ны	трансмутава́ная	трансмутава́нае	трансмутава́ныя
Р.	трансмутава́нага	трансмутава́най трансмутава́нае	трансмутава́нага	трансмутава́ных
Д.	трансмутава́наму	трансмутава́най	трансмутава́наму	трансмутава́ным
В.	трансмутава́ны (неадуш.) трансмутава́нага (адуш.)	трансмутава́ную	трансмутава́нае	трансмутава́ныя (неадуш.) трансмутава́ных (адуш.)
Т.	трансмутава́ным	трансмутава́най трансмутава́наю	трансмутава́ным	трансмутава́нымі
М.	трансмутава́ным	трансмутава́най	трансмутава́ным	трансмутава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

трансмутава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трансмутава́ны	трансмутава́ная	трансмутава́нае	трансмутава́ныя
Р.	трансмутава́нага	трансмутава́най трансмутава́нае	трансмутава́нага	трансмутава́ных
Д.	трансмутава́наму	трансмутава́най	трансмутава́наму	трансмутава́ным
В.	трансмутава́ны (неадуш.) трансмутава́нага (адуш.)	трансмутава́ную	трансмутава́нае	трансмутава́ныя (неадуш.) трансмутава́ных (адуш.)
Т.	трансмутава́ным	трансмутава́най трансмутава́наю	трансмутава́ным	трансмутава́нымі
М.	трансмутава́ным	трансмутава́най	трансмутава́ным	трансмутава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

трансмутава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трансмутава́ны	трансмутава́ная	трансмутава́нае	трансмутава́ныя
Р.	трансмутава́нага	трансмутава́най трансмутава́нае	трансмутава́нага	трансмутава́ных
Д.	трансмутава́наму	трансмутава́най	трансмутава́наму	трансмутава́ным
В.	трансмутава́ны (неадуш.) трансмутава́нага (адуш.)	трансмутава́ную	трансмутава́нае	трансмутава́ныя (неадуш.) трансмутава́ных (адуш.)
Т.	трансмутава́ным	трансмутава́най трансмутава́наю	трансмутава́ным	трансмутава́нымі
М.	трансмутава́ным	трансмутава́най	трансмутава́ным	трансмутава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

трансмутава́ць

‘пераўтварыць (пераўтвараць) што-небудзь у што-небудзь; пераўтварыцца (пераўтварацца) у што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	трансмуту́ю	трансмуту́ем
2-я ас.	трансмуту́еш	трансмуту́еце
3-я ас.	трансмуту́е	трансмуту́юць
Прошлы час
м.	трансмутава́ў	трансмутава́лі
ж.	трансмутава́ла
н.	трансмутава́ла
Загадны лад
2-я ас.	трансмуту́й	трансмуту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	трансмуту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

трансмутава́ць

‘пераўтварыць (пераўтвараць) што-небудзь у што-небудзь; пераўтварыцца (пераўтварацца) у што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	трансмуту́ю	трансмуту́ем
2-я ас.	трансмуту́еш	трансмуту́еце
3-я ас.	трансмуту́е	трансмуту́юць
Прошлы час
м.	трансмутава́ў	трансмутава́лі
ж.	трансмутава́ла
н.	трансмутава́ла
Загадны лад
2-я ас.	трансмуту́й	трансмуту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	трансмутава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

трансмута́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	трансмута́цыя	трансмута́цыі
Р.	трансмута́цыі	трансмута́цый
Д.	трансмута́цыі	трансмута́цыям
В.	трансмута́цыю	трансмута́цыі
Т.	трансмута́цыяй трансмута́цыяю	трансмута́цыямі
М.	трансмута́цыі	трансмута́цыях

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)