трансмута́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| трансмута́цыя | трансмута́цыі | |
| трансмута́цыі | трансмута́цый | |
| трансмута́цыі | трансмута́цыям | |
| трансмута́цыю | трансмута́цыі | |
| трансмута́цыяй трансмута́цыяю |
трансмута́цыямі | |
| трансмута́цыі | трансмута́цыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)