накла́дачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
накла́дачка |
накла́дачкі |
| Р. |
накла́дачкі |
накла́дачак |
| Д. |
накла́дачцы |
накла́дачкам |
| В. |
накла́дачку |
накла́дачкі |
| Т. |
накла́дачкай накла́дачкаю |
накла́дачкамі |
| М. |
накла́дачцы |
накла́дачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
накла́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
накла́дванне |
| Р. |
накла́двання |
| Д. |
накла́дванню |
| В. |
накла́дванне |
| Т. |
накла́дваннем |
| М. |
накла́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накла́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
накла́дваецца |
накла́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
накла́дваўся |
накла́дваліся |
| ж. |
накла́двалася |
| н. |
накла́двалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
накла́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накла́дваю |
накла́дваем |
| 2-я ас. |
накла́дваеш |
накла́дваеце |
| 3-я ас. |
накла́двае |
накла́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
накла́дваў |
накла́двалі |
| ж. |
накла́двала |
| н. |
накла́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
накла́двай |
накла́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
накла́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
накла́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накла́дзены |
накла́дзеная |
накла́дзенае |
накла́дзеныя |
| Р. |
накла́дзенага |
накла́дзенай накла́дзенае |
накла́дзенага |
накла́дзеных |
| Д. |
накла́дзенаму |
накла́дзенай |
накла́дзенаму |
накла́дзеным |
| В. |
накла́дзены (неадуш.) накла́дзенага (адуш.) |
накла́дзеную |
накла́дзенае |
накла́дзеныя (неадуш.) накла́дзеных (адуш.) |
| Т. |
накла́дзеным |
накла́дзенай накла́дзенаю |
накла́дзеным |
накла́дзенымі |
| М. |
накла́дзеным |
накла́дзенай |
накла́дзеным |
накла́дзеных |
Кароткая форма: накла́дзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накла́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
накла́дка |
накла́дкі |
| Р. |
накла́дкі |
накла́дак |
| Д. |
накла́дцы |
накла́дкам |
| В. |
накла́дку |
накла́дкі |
| Т. |
накла́дкай накла́дкаю |
накла́дкамі |
| М. |
накла́дцы |
накла́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
накла́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| накла́дна |
- |
- |
накладна́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
накладна́я |
накладны́я |
| Р. |
накладно́й |
накладны́х |
| Д. |
накладно́й |
накладны́м |
| В. |
накладну́ю |
накладны́я |
| Т. |
накладно́й накладно́ю |
накладны́мі |
| М. |
накладно́й |
накладны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
накладны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накладны́ |
накладна́я |
накладно́е |
накладны́я |
| Р. |
накладно́га |
накладно́й накладно́е |
накладно́га |
накладны́х |
| Д. |
накладно́му |
накладно́й |
накладно́му |
накладны́м |
| В. |
накладны́ (неадуш.) накладно́га (адуш.) |
накладну́ю |
накладно́е |
накладны́я (неадуш.) накладны́х (адуш.) |
| Т. |
накладны́м |
накладно́й накладно́ю |
накладны́м |
накладны́мі |
| М. |
накладны́м |
накладно́й |
накладны́м |
накладны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.