Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вентыля́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вентыля́тар вентыля́тары
Р. вентыля́тара вентыля́тараў
Д. вентыля́тару вентыля́тарам
В. вентыля́тар вентыля́тары
Т. вентыля́тарам вентыля́тарамі
М. вентыля́тары вентыля́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вентыля́тарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вентыля́тарны вентыля́тарная вентыля́тарнае вентыля́тарныя
Р. вентыля́тарнага вентыля́тарнай
вентыля́тарнае		 вентыля́тарнага вентыля́тарных
Д. вентыля́тарнаму вентыля́тарнай вентыля́тарнаму вентыля́тарным
В. вентыля́тарны (неадуш.)
вентыля́тарнага (адуш.)		 вентыля́тарную вентыля́тарнае вентыля́тарныя (неадуш.)
вентыля́тарных (адуш.)
Т. вентыля́тарным вентыля́тарнай
вентыля́тарнаю		 вентыля́тарным вентыля́тарнымі
М. вентыля́тарным вентыля́тарнай вентыля́тарным вентыля́тарных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

вентыляцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вентыляцы́йны вентыляцы́йная вентыляцы́йнае вентыляцы́йныя
Р. вентыляцы́йнага вентыляцы́йнай
вентыляцы́йнае		 вентыляцы́йнага вентыляцы́йных
Д. вентыляцы́йнаму вентыляцы́йнай вентыляцы́йнаму вентыляцы́йным
В. вентыляцы́йны (неадуш.)
вентыляцы́йнага (адуш.)		 вентыляцы́йную вентыляцы́йнае вентыляцы́йныя (неадуш.)
вентыляцы́йных (адуш.)
Т. вентыляцы́йным вентыляцы́йнай
вентыляцы́йнаю		 вентыляцы́йным вентыляцы́йнымі
М. вентыляцы́йным вентыляцы́йнай вентыляцы́йным вентыляцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вентыля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. вентыля́цыя
Р. вентыля́цыі
Д. вентыля́цыі
В. вентыля́цыю
Т. вентыля́цыяй
вентыля́цыяю
М. вентыля́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ве́нула

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ве́нула ве́нулы
Р. ве́нулы ве́нул
Д. ве́нуле ве́нулам
В. ве́нулу ве́нулы
Т. ве́нулай
ве́нулаю		 ве́нуламі
М. ве́нуле ве́нулах

Крыніцы: piskunou2012.

ве́нца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́нца ве́нцы
Р. ве́нца ве́нцаў
Д. ве́нцу ве́нцам
В. ве́нца ве́нцы
Т. ве́нцам ве́нцамі
М. ве́нцы ве́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ве́нцавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ве́нцавічы
Р. Ве́нцавіч
Ве́нцавічаў
Д. Ве́нцавічам
В. Ве́нцавічы
Т. Ве́нцавічамі
М. Ве́нцавічах

Венцаво́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Венцаво́е
Р. Венцаво́га
Д. Венцаво́му
В. Венцаво́е
Т. Венцавы́м
М. Венцавы́м

венцано́сец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. венцано́сец венцано́сцы
Р. венцано́сца венцано́сцаў
Д. венцано́сцу венцано́сцам
В. венцано́сца венцано́сцаў
Т. венцано́сцам венцано́сцамі
М. венцано́сцу венцано́сцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

венцано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венцано́сны венцано́сная венцано́снае венцано́сныя
Р. венцано́снага венцано́снай
венцано́снае		 венцано́снага венцано́сных
Д. венцано́снаму венцано́снай венцано́снаму венцано́сным
В. венцано́сны (неадуш.)
венцано́снага (адуш.)		 венцано́сную венцано́снае венцано́сныя (неадуш.)
венцано́сных (адуш.)
Т. венцано́сным венцано́снай
венцано́снаю		 венцано́сным венцано́снымі
М. венцано́сным венцано́снай венцано́сным венцано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.