перакіда́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакіда́ю |
перакіда́ем |
| 2-я ас. |
перакіда́еш |
перакіда́еце |
| 3-я ас. |
перакіда́е |
перакіда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
перакіда́ў |
перакіда́лі |
| ж. |
перакіда́ла |
| н. |
перакіда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перакіда́й |
перакіда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перакіда́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перакі́двальнік
‘тэхнічнае прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перакі́двальнік |
перакі́двальнікі |
| Р. |
перакі́двальніка |
перакі́двальнікаў |
| Д. |
перакі́двальніку |
перакі́двальнікам |
| В. |
перакі́двальнік |
перакі́двальнікі |
| Т. |
перакі́двальнікам |
перакі́двальнікамі |
| М. |
перакі́двальніку |
перакі́двальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
перакі́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перакі́дванне |
| Р. |
перакі́двання |
| Д. |
перакі́дванню |
| В. |
перакі́дванне |
| Т. |
перакі́дваннем |
| М. |
перакі́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перакі́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакі́дваюся |
перакі́дваемся |
| 2-я ас. |
перакі́дваешся |
перакі́дваецеся |
| 3-я ас. |
перакі́дваецца |
перакі́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
перакі́дваўся |
перакі́дваліся |
| ж. |
перакі́двалася |
| н. |
перакі́двалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перакі́двайся |
перакі́двайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перакі́дваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перакі́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакі́дваю |
перакі́дваем |
| 2-я ас. |
перакі́дваеш |
перакі́дваеце |
| 3-я ас. |
перакі́двае |
перакі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перакі́дваў |
перакі́двалі |
| ж. |
перакі́двала |
| н. |
перакі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перакі́двай |
перакі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перакі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перакі́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перакі́дка |
перакі́дкі |
| Р. |
перакі́дкі |
перакі́дак |
| Д. |
перакі́дцы |
перакі́дкам |
| В. |
перакі́дку |
перакі́дкі |
| Т. |
перакі́дкай перакі́дкаю |
перакі́дкамі |
| М. |
перакі́дцы |
перакі́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перакі́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перакі́днік |
перакі́днікі |
| Р. |
перакі́дніка |
перакі́днікаў |
| Д. |
перакі́дніку |
перакі́днікам |
| В. |
перакі́дніка |
перакі́днікаў |
| Т. |
перакі́днікам |
перакі́днікамі |
| М. |
перакі́дніку |
перакі́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
перакідны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перакідны́ |
перакідна́я |
перакідно́е |
перакідны́я |
| Р. |
перакідно́га |
перакідно́й перакідно́е |
перакідно́га |
перакідны́х |
| Д. |
перакідно́му |
перакідно́й |
перакідно́му |
перакідны́м |
| В. |
перакідны́ (неадуш.) перакідно́га (адуш.) |
перакідну́ю |
перакідно́е |
перакідны́я (неадуш.) перакідны́х (адуш.) |
| Т. |
перакідны́м |
перакідно́й перакідно́ю |
перакідны́м |
перакідны́мі |
| М. |
перакідны́м |
перакідно́й |
перакідны́м |
перакідны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.