транжы́рыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
транжы́ру |
транжы́рым |
| 2-я ас. |
транжы́рыш |
транжы́рыце |
| 3-я ас. |
транжы́рыць |
транжы́раць |
| Прошлы час |
| м. |
транжы́рыў |
транжы́рылі |
| ж. |
транжы́рыла |
| н. |
транжы́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
транжы́р |
транжы́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
транжы́рачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́стар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транзі́стар |
транзі́стары |
| Р. |
транзі́стара |
транзі́стараў |
| Д. |
транзі́стару |
транзі́старам |
| В. |
транзі́стар |
транзі́стары |
| Т. |
транзі́старам |
транзі́старамі |
| М. |
транзі́стары |
транзі́старах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́старны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
транзі́старны |
транзі́старная |
транзі́старнае |
транзі́старныя |
| Р. |
транзі́старнага |
транзі́старнай транзі́старнае |
транзі́старнага |
транзі́старных |
| Д. |
транзі́старнаму |
транзі́старнай |
транзі́старнаму |
транзі́старным |
| В. |
транзі́старны (неадуш.) транзі́старнага (адуш.) |
транзі́старную |
транзі́старнае |
транзі́старныя (неадуш.) транзі́старных (адуш.) |
| Т. |
транзі́старным |
транзі́старнай транзі́старнаю |
транзі́старным |
транзі́старнымі |
| М. |
транзі́старным |
транзі́старнай |
транзі́старным |
транзі́старных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
транзі́т |
| Р. |
транзі́ту |
| Д. |
транзі́ту |
| В. |
транзі́т |
| Т. |
транзі́там |
| М. |
транзі́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транзі́тнік |
транзі́тнікі |
| Р. |
транзі́тніка |
транзі́тнікаў |
| Д. |
транзі́тніку |
транзі́тнікам |
| В. |
транзі́тніка |
транзі́тнікаў |
| Т. |
транзі́тнікам |
транзі́тнікамі |
| М. |
транзі́тніку |
транзі́тніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́тніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транзі́тніца |
транзі́тніцы |
| Р. |
транзі́тніцы |
транзі́тніц |
| Д. |
транзі́тніцы |
транзі́тніцам |
| В. |
транзі́тніцу |
транзі́тніц |
| Т. |
транзі́тніцай транзі́тніцаю |
транзі́тніцамі |
| М. |
транзі́тніцы |
транзі́тніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзі́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
транзі́тны |
транзі́тная |
транзі́тнае |
транзі́тныя |
| Р. |
транзі́тнага |
транзі́тнай транзі́тнае |
транзі́тнага |
транзі́тных |
| Д. |
транзі́тнаму |
транзі́тнай |
транзі́тнаму |
транзі́тным |
| В. |
транзі́тны (неадуш.) транзі́тнага (адуш.) |
транзі́тную |
транзі́тнае |
транзі́тныя (неадуш.) транзі́тных (адуш.) |
| Т. |
транзі́тным |
транзі́тнай транзі́тнаю |
транзі́тным |
транзі́тнымі |
| М. |
транзі́тным |
транзі́тнай |
транзі́тным |
транзі́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
транзіты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
транзіты́ўнасць |
транзіты́ўнасці |
| Р. |
транзіты́ўнасці |
транзіты́ўнасцяў транзіты́ўнасцей |
| Д. |
транзіты́ўнасці |
транзіты́ўнасцям |
| В. |
транзіты́ўнасць |
транзіты́ўнасці |
| Т. |
транзіты́ўнасцю |
транзіты́ўнасцямі |
| М. |
транзіты́ўнасці |
транзіты́ўнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.