павытупля́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павытупля́ны |
павытупля́ная |
павытупля́нае |
павытупля́ныя |
| Р. |
павытупля́нага |
павытупля́най
павытупля́нае |
павытупля́нага |
павытупля́ных |
| Д. |
павытупля́наму |
павытупля́най |
павытупля́наму |
павытупля́ным |
| В. |
павытупля́ны (неадуш.)
павытупля́нага (адуш.) |
павытупля́ную |
павытупля́нае |
павытупля́ныя (неадуш.)
павытупля́ных (адуш.) |
| Т. |
павытупля́ным |
павытупля́най
павытупля́наю |
павытупля́ным |
павытупля́нымі |
| М. |
павытупля́ным |
павытупля́най |
павытупля́ным |
павытупля́ных |
Кароткая форма: павытупля́на.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
павытупля́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
павытупля́ецца |
павытупля́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павытупля́ўся |
павытупля́ліся |
| ж. |
павытупля́лася |
| н. |
павытупля́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
павытупля́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павытупля́ю |
павытупля́ем |
| 2-я ас. |
павытупля́еш |
павытупля́еце |
| 3-я ас. |
павытупля́е |
павытупля́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павытупля́ў |
павытупля́лі |
| ж. |
павытупля́ла |
| н. |
павытупля́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павытупля́й |
павытупля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павытупля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
павыту́рваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павыту́рваны |
павыту́рваная |
павыту́рванае |
павыту́рваныя |
| Р. |
павыту́рванага |
павыту́рванай
павыту́рванае |
павыту́рванага |
павыту́рваных |
| Д. |
павыту́рванаму |
павыту́рванай |
павыту́рванаму |
павыту́рваным |
| В. |
павыту́рваны (неадуш.)
павыту́рванага (адуш.) |
павыту́рваную |
павыту́рванае |
павыту́рваныя (неадуш.)
павыту́рваных (адуш.) |
| Т. |
павыту́рваным |
павыту́рванай
павыту́рванаю |
павыту́рваным |
павыту́рванымі |
| М. |
павыту́рваным |
павыту́рванай |
павыту́рваным |
павыту́рваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
павыту́рваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павыту́рваю |
павыту́рваем |
| 2-я ас. |
павыту́рваеш |
павыту́рваеце |
| 3-я ас. |
павыту́рвае |
павыту́рваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павыту́рваў |
павыту́рвалі |
| ж. |
павыту́рвала |
| н. |
павыту́рвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павыту́рвай |
павыту́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павыту́рваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
павы́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павы́тчык |
павы́тчыкі |
| Р. |
павы́тчыка |
павы́тчыкаў |
| Д. |
павы́тчыку |
павы́тчыкам |
| В. |
павы́тчыка |
павы́тчыкаў |
| Т. |
павы́тчыкам |
павы́тчыкамі |
| М. |
павы́тчыку |
павы́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
павытыка́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
павытыка́емся |
| 2-я ас. |
- |
павытыка́ецеся |
| 3-я ас. |
павытыка́ецца |
павытыка́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павытыка́ўся |
павытыка́ліся |
| ж. |
павытыка́лася |
| н. |
павытыка́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
- |
павытыка́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павытыка́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
павытырка́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павытырка́ны |
павытырка́ная |
павытырка́нае |
павытырка́ныя |
| Р. |
павытырка́нага |
павытырка́най
павытырка́нае |
павытырка́нага |
павытырка́ных |
| Д. |
павытырка́наму |
павытырка́най |
павытырка́наму |
павытырка́ным |
| В. |
павытырка́ны (неадуш.)
павытырка́нага (адуш.) |
павытырка́ную |
павытырка́нае |
павытырка́ныя (неадуш.)
павытырка́ных (адуш.) |
| Т. |
павытырка́ным |
павытырка́най
павытырка́наю |
павытырка́ным |
павытырка́нымі |
| М. |
павытырка́ным |
павытырка́най |
павытырка́ным |
павытырка́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
павытырка́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павытырка́ны |
павытырка́ная |
павытырка́нае |
павытырка́ныя |
| Р. |
павытырка́нага |
павытырка́най
павытырка́нае |
павытырка́нага |
павытырка́ных |
| Д. |
павытырка́наму |
павытырка́най |
павытырка́наму |
павытырка́ным |
| В. |
павытырка́ны (неадуш.)
павытырка́нага (адуш.) |
павытырка́ную |
павытырка́нае |
павытырка́ныя (неадуш.)
павытырка́ных (адуш.) |
| Т. |
павытырка́ным |
павытырка́най
павытырка́наю |
павытырка́ным |
павытырка́нымі |
| М. |
павытырка́ным |
павытырка́най |
павытырка́ным |
павытырка́ных |
Кароткая форма: павытырка́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.