павытырка́ны
прыметнік, адносны
| павытырка́ны | павытырка́ная | павытырка́нае | павытырка́ныя | |
| павытырка́нага | павытырка́най павытырка́нае |
павытырка́нага | павытырка́ных | |
| павытырка́наму | павытырка́най | павытырка́наму | павытырка́ным | |
| павытырка́ны ( павытырка́нага ( |
павытырка́ную | павытырка́нае | павытырка́ныя ( павытырка́ных ( |
|
| павытырка́ным | павытырка́най павытырка́наю |
павытырка́ным | павытырка́нымі | |
| павытырка́ным | павытырка́най | павытырка́ным | павытырка́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)