Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
аеёілорсуыэя’

спаду́млівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спаду́млівы спаду́млівая спаду́млівае спаду́млівыя
Р. спаду́млівага спаду́млівай
спаду́млівае		 спаду́млівага спаду́млівых
Д. спаду́мліваму спаду́млівай спаду́мліваму спаду́млівым
В. спаду́млівы (неадуш.)
спаду́млівага (адуш.)		 спаду́млівую спаду́млівае спаду́млівыя (неадуш.)
спаду́млівых (адуш.)
Т. спаду́млівым спаду́млівай
спаду́мліваю		 спаду́млівым спаду́млівымі
М. спаду́млівым спаду́млівай спаду́млівым спаду́млівых

Крыніцы: piskunou2012.

спадціха́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спадціха́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

спадцішка́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спадцішка́ - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. спа́дчына
Р. спа́дчыны
Д. спа́дчыне
В. спа́дчыну
Т. спа́дчынай
спа́дчынаю
М. спа́дчыне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спадчынада́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спадчынада́вец спадчынада́ўцы
Р. спадчынада́ўца спадчынада́ўцаў
Д. спадчынада́ўцу спадчынада́ўцам
В. спадчынада́ўца спадчынада́ўцаў
Т. спадчынада́ўцам спадчынада́ўцамі
М. спадчынада́ўцу спадчынада́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спа́дчынна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спа́дчынна - -

Крыніцы: piskunou2012.

спа́дчыннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спа́дчыннасць
Р. спа́дчыннасці
Д. спа́дчыннасці
В. спа́дчыннасць
Т. спа́дчыннасцю
М. спа́дчыннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчыннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спа́дчыннік спа́дчыннікі
Р. спа́дчынніка спа́дчыннікаў
Д. спа́дчынніку спа́дчыннікам
В. спа́дчынніка спа́дчыннікаў
Т. спа́дчыннікам спа́дчыннікамі
М. спа́дчынніку спа́дчынніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчынніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спа́дчынніца спа́дчынніцы
Р. спа́дчынніцы спа́дчынніц
Д. спа́дчынніцы спа́дчынніцам
В. спа́дчынніцу спа́дчынніц
Т. спа́дчынніцай
спа́дчынніцаю		 спа́дчынніцамі
М. спа́дчынніцы спа́дчынніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спа́дчынніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спа́дчынніцкі спа́дчынніцкая спа́дчынніцкае спа́дчынніцкія
Р. спа́дчынніцкага спа́дчынніцкай
спа́дчынніцкае		 спа́дчынніцкага спа́дчынніцкіх
Д. спа́дчынніцкаму спа́дчынніцкай спа́дчынніцкаму спа́дчынніцкім
В. спа́дчынніцкі (неадуш.)
спа́дчынніцкага (адуш.)		 спа́дчынніцкую спа́дчынніцкае спа́дчынніцкія (неадуш.)
спа́дчынніцкіх (адуш.)
Т. спа́дчынніцкім спа́дчынніцкай
спа́дчынніцкаю		 спа́дчынніцкім спа́дчынніцкімі
М. спа́дчынніцкім спа́дчынніцкай спа́дчынніцкім спа́дчынніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.