эскаматава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эскаматава́ны |
эскаматава́ная |
эскаматава́нае |
эскаматава́ныя |
| Р. |
эскаматава́нага |
эскаматава́най эскаматава́нае |
эскаматава́нага |
эскаматава́ных |
| Д. |
эскаматава́наму |
эскаматава́най |
эскаматава́наму |
эскаматава́ным |
| В. |
эскаматава́ны (неадуш.) эскаматава́нага (адуш.) |
эскаматава́ную |
эскаматава́нае |
эскаматава́ныя (неадуш.) эскаматава́ных (адуш.) |
| Т. |
эскаматава́ным |
эскаматава́най эскаматава́наю |
эскаматава́ным |
эскаматава́нымі |
| М. |
эскаматава́ным |
эскаматава́най |
эскаматава́ным |
эскаматава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскаматава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
эскамату́ецца |
эскамату́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ўся |
эскаматава́ліся |
| ж. |
эскаматава́лася |
| н. |
эскаматава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
эскамату́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскаматава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
эскамату́ецца |
эскамату́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ўся |
эскаматава́ліся |
| ж. |
эскаматава́лася |
| н. |
эскаматава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
эскаматава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскаматава́ць
‘прысвоіць (прысвойваць) або падмяніць (падмяняць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эскамату́ю |
эскамату́ем |
| 2-я ас. |
эскамату́еш |
эскамату́еце |
| 3-я ас. |
эскамату́е |
эскамату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ў |
эскаматава́лі |
| ж. |
эскаматава́ла |
| н. |
эскаматава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
эскамату́й |
эскамату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
эскамату́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскаматава́ць
‘прысвоіць (прысвойваць) або падмяніць (падмяняць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эскамату́ю |
эскамату́ем |
| 2-я ас. |
эскамату́еш |
эскамату́еце |
| 3-я ас. |
эскамату́е |
эскамату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ў |
эскаматава́лі |
| ж. |
эскаматава́ла |
| н. |
эскаматава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
эскамату́й |
эскамату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
эскаматава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскамата́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эскамата́ж |
| Р. |
эскамата́жу |
| Д. |
эскамата́жу |
| В. |
эскамата́ж |
| Т. |
эскамата́жам |
| М. |
эскамата́жы |
Крыніцы:
piskunou2012.
эскапа́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эскапа́да |
| Р. |
эскапа́ды |
| Д. |
эскапа́дзе |
| В. |
эскапа́ду |
| Т. |
эскапа́дай эскапа́даю |
| М. |
эскапа́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
эскапі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эскапі́зм |
| Р. |
эскапі́зму |
| Д. |
эскапі́зму |
| В. |
эскапі́зм |
| Т. |
эскапі́змам |
| М. |
эскапі́зме |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
эскапі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эскапі́ст |
эскапі́сты |
| Р. |
эскапі́ста |
эскапі́стаў |
| Д. |
эскапі́сту |
эскапі́стам |
| В. |
эскапі́ста |
эскапі́стаў |
| Т. |
эскапі́стам |
эскапі́стамі |
| М. |
эскапі́сце |
эскапі́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.