задо́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задо́рваю |
задо́рваем |
| 2-я ас. |
задо́рваеш |
задо́рваеце |
| 3-я ас. |
задо́рвае |
задо́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
задо́рваў |
задо́рвалі |
| ж. |
задо́рвала |
| н. |
задо́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задо́рвай |
задо́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
задо́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
задо́ргаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задо́ргаю |
задо́ргаем |
| 2-я ас. |
задо́ргаеш |
задо́ргаеце |
| 3-я ас. |
задо́ргае |
задо́ргаюць |
| Прошлы час |
| м. |
задо́ргаў |
задо́ргалі |
| ж. |
задо́ргала |
| н. |
задо́ргала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задо́ргай |
задо́ргайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
задо́ргаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Задо́р’е
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Задо́р’е |
| Р. |
Задо́р’я |
| Д. |
Задо́р’ю |
| В. |
Задо́р’е |
| Т. |
Задо́р’ем |
| М. |
Задо́р’і |
задо́рліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| задо́рліва |
задо́рлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
задо́рлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
задо́рлівасць |
| Р. |
задо́рлівасці |
| Д. |
задо́рлівасці |
| В. |
задо́рлівасць |
| Т. |
задо́рлівасцю |
| М. |
задо́рлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
задо́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
задо́рлівы |
задо́рлівая |
задо́рлівае |
задо́рлівыя |
| Р. |
задо́рлівага |
задо́рлівай задо́рлівае |
задо́рлівага |
задо́рлівых |
| Д. |
задо́рліваму |
задо́рлівай |
задо́рліваму |
задо́рлівым |
| В. |
задо́рлівы (неадуш.) задо́рлівага (адуш.) |
задо́рлівую |
задо́рлівае |
задо́рлівыя (неадуш.) задо́рлівых (адуш.) |
| Т. |
задо́рлівым |
задо́рлівай задо́рліваю |
задо́рлівым |
задо́рлівымі |
| М. |
задо́рлівым |
задо́рлівай |
задо́рлівым |
задо́рлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
задо́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| задо́рна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
задо́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
задо́рнасць |
| Р. |
задо́рнасці |
| Д. |
задо́рнасці |
| В. |
задо́рнасць |
| Т. |
задо́рнасцю |
| М. |
задо́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
задо́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
задо́рны |
задо́рная |
задо́рнае |
задо́рныя |
| Р. |
задо́рнага |
задо́рнай задо́рнае |
задо́рнага |
задо́рных |
| Д. |
задо́рнаму |
задо́рнай |
задо́рнаму |
задо́рным |
| В. |
задо́рны (неадуш.) задо́рнага (адуш.) |
задо́рную |
задо́рнае |
задо́рныя (неадуш.) задо́рных (адуш.) |
| Т. |
задо́рным |
задо́рнай задо́рнаю |
задо́рным |
задо́рнымі |
| М. |
задо́рным |
задо́рнай |
задо́рным |
задо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.