шыбава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шыбу́ю |
шыбу́ем |
| 2-я ас. |
шыбу́еш |
шыбу́еце |
| 3-я ас. |
шыбу́е |
шыбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шыбава́ў |
шыбава́лі |
| ж. |
шыбава́ла |
| н. |
шыбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шыбу́й |
шыбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шыбу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шыба́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шыба́нне |
| Р. |
шыба́ння |
| Д. |
шыба́нню |
| В. |
шыба́нне |
| Т. |
шыба́ннем |
| М. |
шыба́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
шыбану́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шыбану́ |
шыбанё́м |
| 2-я ас. |
шыбане́ш |
шыбаняце́ |
| 3-я ас. |
шыбане́ |
шыбану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шыбану́ў |
шыбану́лі |
| ж. |
шыбану́ла |
| н. |
шыбану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шыбані́ |
шыбані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шыбану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шыба́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шыба́юся |
шыба́емся |
| 2-я ас. |
шыба́ешся |
шыба́ецеся |
| 3-я ас. |
шыба́ецца |
шыба́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
шыба́ўся |
шыба́ліся |
| ж. |
шыба́лася |
| н. |
шыба́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шыба́йся |
шыба́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шыба́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шыба́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шыба́ю |
шыба́ем |
| 2-я ас. |
шыба́еш |
шыба́еце |
| 3-я ас. |
шыба́е |
шыба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шыба́ў |
шыба́лі |
| ж. |
шыба́ла |
| н. |
шыба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шыба́й |
шыба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шыба́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Шыбе́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шыбе́кі |
| Р. |
Шыбе́к Шыбе́каў |
| Д. |
Шыбе́кам |
| В. |
Шыбе́кі |
| Т. |
Шыбе́камі |
| М. |
Шыбе́ках |
шы́бельнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шы́бельнік |
шы́бельнікі |
| Р. |
шы́бельніка |
шы́бельнікаў |
| Д. |
шы́бельніку |
шы́бельнікам |
| В. |
шы́бельніка |
шы́бельнікаў |
| Т. |
шы́бельнікам |
шы́бельнікамі |
| М. |
шы́бельніку |
шы́бельніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шы́бельніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шы́бельніца |
шы́бельніцы |
| Р. |
шы́бельніцы |
шы́бельніц |
| Д. |
шы́бельніцы |
шы́бельніцам |
| В. |
шы́бельніцу |
шы́бельніц |
| Т. |
шы́бельніцай шы́бельніцаю |
шы́бельніцамі |
| М. |
шы́бельніцы |
шы́бельніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шы́бельніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шы́бельніца |
шы́бельніцы |
| Р. |
шы́бельніцы |
шы́бельніц |
| Д. |
шы́бельніцы |
шы́бельніцам |
| В. |
шы́бельніцу |
шы́бельніцы |
| Т. |
шы́бельніцай шы́бельніцаю |
шы́бельніцамі |
| М. |
шы́бельніцы |
шы́бельніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.