велічэ́зны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
велічэ́зны |
велічэ́зная |
велічэ́знае |
велічэ́зныя |
| Р. |
велічэ́знага |
велічэ́знай велічэ́знае |
велічэ́знага |
велічэ́зных |
| Д. |
велічэ́знаму |
велічэ́знай |
велічэ́знаму |
велічэ́зным |
| В. |
велічэ́зны (неадуш.) велічэ́знага (адуш.) |
велічэ́зную |
велічэ́знае |
велічэ́зныя (неадуш.) велічэ́зных (адуш.) |
| Т. |
велічэ́зным |
велічэ́знай велічэ́знаю |
велічэ́зным |
велічэ́знымі |
| М. |
велічэ́зным |
велічэ́знай |
велічэ́зным |
велічэ́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́лум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ве́лум |
| Р. |
ве́лума |
| Д. |
ве́луму |
| В. |
ве́лум |
| Т. |
ве́лумам |
| М. |
ве́луме |
Крыніцы:
piskunou2012.
Велута́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Велута́ |
| Р. |
Велуты́ |
| Д. |
Велуце́ |
| В. |
Велуту́ |
| Т. |
Велуто́й Велуто́ю |
| М. |
Велуце́ |
ве́лфер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ве́лфер |
| Р. |
ве́лферу |
| Д. |
ве́лферу |
| В. |
ве́лфер |
| Т. |
ве́лферам |
| М. |
ве́лферы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вельбава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вяльбу́ю |
вяльбу́ем |
| 2-я ас. |
вяльбу́еш |
вяльбу́еце |
| 3-я ас. |
вяльбу́е |
вяльбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вельбава́ў |
вельбава́лі |
| ж. |
вельбава́ла |
| н. |
вельбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вяльбу́й |
вяльбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вяльбу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ве́льбіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ве́льблюся |
ве́льбімся |
| 2-я ас. |
ве́льбішся |
ве́льбіцеся |
| 3-я ас. |
ве́льбіцца |
ве́льбяцца |
| Прошлы час |
| м. |
ве́льбіўся |
ве́льбіліся |
| ж. |
ве́льбілася |
| н. |
ве́льбілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ве́льбіся |
ве́льбіцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ве́льбячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ве́льбіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ве́льблю |
ве́льбім |
| 2-я ас. |
ве́льбіш |
ве́льбіце |
| 3-я ас. |
ве́льбіць |
ве́льбяць |
| Прошлы час |
| м. |
ве́льбіў |
ве́льбілі |
| ж. |
ве́льбіла |
| н. |
ве́льбіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ве́льбі |
ве́льбіце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ве́льбячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вельбо́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вельбо́т |
вельбо́ты |
| Р. |
вельбо́та |
вельбо́таў |
| Д. |
вельбо́ту |
вельбо́там |
| В. |
вельбо́т |
вельбо́ты |
| Т. |
вельбо́там |
вельбо́тамі |
| М. |
вельбо́це |
вельбо́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вельбо́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вельбо́тны |
вельбо́тная |
вельбо́тнае |
вельбо́тныя |
| Р. |
вельбо́тнага |
вельбо́тнай вельбо́тнае |
вельбо́тнага |
вельбо́тных |
| Д. |
вельбо́тнаму |
вельбо́тнай |
вельбо́тнаму |
вельбо́тным |
| В. |
вельбо́тны (неадуш.) вельбо́тнага (адуш.) |
вельбо́тную |
вельбо́тнае |
вельбо́тныя (неадуш.) вельбо́тных (адуш.) |
| Т. |
вельбо́тным |
вельбо́тнай вельбо́тнаю |
вельбо́тным |
вельбо́тнымі |
| М. |
вельбо́тным |
вельбо́тнай |
вельбо́тным |
вельбо́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Вельбуто́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вельбуто́ва |
| Р. |
Вельбуто́ва |
| Д. |
Вельбуто́ву |
| В. |
Вельбуто́ва |
| Т. |
Вельбуто́вам |
| М. |
Вельбуто́ве |