Сапе́гі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сапе́гі |
| Р. |
Сапе́г Сапе́гаў |
| Д. |
Сапе́гам |
| В. |
Сапе́гі |
| Т. |
Сапе́гамі |
| М. |
Сапе́гах |
Сапе́йкаў
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сапе́йкаў |
| Р. |
Сапе́йкава |
| Д. |
Сапе́йкаву |
| В. |
Сапе́йкаў |
| Т. |
Сапе́йкавам |
| М. |
Сапе́йкаве |
Сапе́ліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сапе́ліна |
| Р. |
Сапе́ліна |
| Д. |
Сапе́ліну |
| В. |
Сапе́ліна |
| Т. |
Сапе́лінам |
| М. |
Сапе́ліне |
сапе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сапе́нне |
| Р. |
сапе́ння |
| Д. |
сапе́нню |
| В. |
сапе́нне |
| Т. |
сапе́ннем |
| М. |
сапе́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сапера́ві
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сапера́ві |
сапера́ві |
| Р. |
сапера́ві |
сапера́ві |
| Д. |
сапера́ві |
сапера́ві |
| В. |
сапера́ві |
сапера́ві |
| Т. |
сапера́ві |
сапера́ві |
| М. |
сапера́ві |
сапера́ві |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сапе́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сапе́рнік |
сапе́рнікі |
| Р. |
сапе́рніка |
сапе́рнікаў |
| Д. |
сапе́рніку |
сапе́рнікам |
| В. |
сапе́рніка |
сапе́рнікаў |
| Т. |
сапе́рнікам |
сапе́рнікамі |
| М. |
сапе́рніку |
сапе́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сапе́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сапе́рніца |
сапе́рніцы |
| Р. |
сапе́рніцы |
сапе́рніц |
| Д. |
сапе́рніцы |
сапе́рніцам |
| В. |
сапе́рніцу |
сапе́рніц |
| Т. |
сапе́рніцай сапе́рніцаю |
сапе́рніцамі |
| М. |
сапе́рніцы |
сапе́рніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сапе́рніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сапе́рніцкі |
сапе́рніцкая |
сапе́рніцкае |
сапе́рніцкія |
| Р. |
сапе́рніцкага |
сапе́рніцкай сапе́рніцкае |
сапе́рніцкага |
сапе́рніцкіх |
| Д. |
сапе́рніцкаму |
сапе́рніцкай |
сапе́рніцкаму |
сапе́рніцкім |
| В. |
сапе́рніцкі (неадуш.) |
сапе́рніцкую |
сапе́рніцкае |
сапе́рніцкія (неадуш.) |
| Т. |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкай сапе́рніцкаю |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкімі |
| М. |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкай |
сапе́рніцкім |
сапе́рніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сапе́рніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сапе́рніцтва |
| Р. |
сапе́рніцтва |
| Д. |
сапе́рніцтву |
| В. |
сапе́рніцтва |
| Т. |
сапе́рніцтвам |
| М. |
сапе́рніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.