філармані́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
філармані́чны |
філармані́чная |
філармані́чнае |
філармані́чныя |
| Р. |
філармані́чнага |
філармані́чнай
філармані́чнае |
філармані́чнага |
філармані́чных |
| Д. |
філармані́чнаму |
філармані́чнай |
філармані́чнаму |
філармані́чным |
| В. |
філармані́чны (неадуш.)
філармані́чнага (адуш.) |
філармані́чную |
філармані́чнае |
філармані́чныя (неадуш.)
філармані́чных (адуш.) |
| Т. |
філармані́чным |
філармані́чнай
філармані́чнаю |
філармані́чным |
філармані́чнымі |
| М. |
філармані́чным |
філармані́чнай |
філармані́чным |
філармані́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
філармо́нія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
філармо́нія |
філармо́ніі |
| Р. |
філармо́ніі |
філармо́ній |
| Д. |
філармо́ніі |
філармо́ніям |
| В. |
філармо́нію |
філармо́ніі |
| Т. |
філармо́ніяй
філармо́ніяю |
філармо́ніямі |
| М. |
філармо́ніі |
філармо́ніях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
філарэ́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
філарэ́т |
філарэ́ты |
| Р. |
філарэ́та |
філарэ́таў |
| Д. |
філарэ́ту |
філарэ́там |
| В. |
філарэ́та |
філарэ́таў |
| Т. |
філарэ́там |
філарэ́тамі |
| М. |
філарэ́це |
філарэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Філарэ́т
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Філарэ́т |
Філарэ́ты |
| Р. |
Філарэ́та |
Філарэ́таў |
| Д. |
Філарэ́ту |
Філарэ́там |
| В. |
Філарэ́та |
Філарэ́таў |
| Т. |
Філарэ́там |
Філарэ́тамі |
| М. |
Філарэ́це |
Філарэ́тах |
філасафава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
філасафава́нне |
філасафава́нні |
| Р. |
філасафава́ння |
філасафава́нняў |
| Д. |
філасафава́нню |
філасафава́нням |
| В. |
філасафава́нне |
філасафава́нні |
| Т. |
філасафава́ннем |
філасафава́ннямі |
| М. |
філасафава́нні |
філасафава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
філасафава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
філасафу́ю |
філасафу́ем |
| 2-я ас. |
філасафу́еш |
філасафу́еце |
| 3-я ас. |
філасафу́е |
філасафу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
філасафава́ў |
філасафава́лі |
| ж. |
філасафава́ла |
| н. |
філасафава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
філасафу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
філасафе́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
філасафе́ма |
філасафе́мы |
| Р. |
філасафе́мы |
філасафе́м |
| Д. |
філасафе́ме |
філасафе́мам |
| В. |
філасафе́му |
філасафе́мы |
| Т. |
філасафе́май
філасафе́маю |
філасафе́мамі |
| М. |
філасафе́ме |
філасафе́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
філасафі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| філасафі́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009.
філасафі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
філасафі́чнасць |
| Р. |
філасафі́чнасці |
| Д. |
філасафі́чнасці |
| В. |
філасафі́чнасць |
| Т. |
філасафі́чнасцю |
| М. |
філасафі́чнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.