спадо́бнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадо́бнены |
спадо́бненая |
спадо́бненае |
спадо́бненыя |
| Р. |
спадо́бненага |
спадо́бненай спадо́бненае |
спадо́бненага |
спадо́бненых |
| Д. |
спадо́бненаму |
спадо́бненай |
спадо́бненаму |
спадо́бненым |
| В. |
спадо́бнены (неадуш.) спадо́бненага (адуш.) |
спадо́бненую |
спадо́бненае |
спадо́бненыя (неадуш.) спадо́бненых (адуш.) |
| Т. |
спадо́бненым |
спадо́бненай спадо́бненаю |
спадо́бненым |
спадо́бненымі |
| М. |
спадо́бненым |
спадо́бненай |
спадо́бненым |
спадо́бненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадру́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спадру́чна |
спадру́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спадру́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадру́чнік |
спадру́чнікі |
| Р. |
спадру́чніка |
спадру́чнікаў |
| Д. |
спадру́чніку |
спадру́чнікам |
| В. |
спадру́чніка |
спадру́чнікаў |
| Т. |
спадру́чнікам |
спадру́чнікамі |
| М. |
спадру́чніку |
спадру́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадру́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадру́чніца |
спадру́чніцы |
| Р. |
спадру́чніцы |
спадру́чніц |
| Д. |
спадру́чніцы |
спадру́чніцам |
| В. |
спадру́чніцу |
спадру́чніц |
| Т. |
спадру́чніцай спадру́чніцаю |
спадру́чніцамі |
| М. |
спадру́чніцы |
спадру́чніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадру́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадру́чны |
спадру́чная |
спадру́чнае |
спадру́чныя |
| Р. |
спадру́чнага |
спадру́чнай спадру́чнае |
спадру́чнага |
спадру́чных |
| Д. |
спадру́чнаму |
спадру́чнай |
спадру́чнаму |
спадру́чным |
| В. |
спадру́чны (неадуш.) спадру́чнага (адуш.) |
спадру́чную |
спадру́чнае |
спадру́чныя (неадуш.) спадру́чных (адуш.) |
| Т. |
спадру́чным |
спадру́чнай спадру́чнаю |
спадру́чным |
спадру́чнымі |
| М. |
спадру́чным |
спадру́чнай |
спадру́чным |
спадру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадспо́ду
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спадспо́ду |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спаду́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаду́жнік |
спаду́жнікі |
| Р. |
спаду́жніка |
спаду́жнікаў |
| Д. |
спаду́жніку |
спаду́жнікам |
| В. |
спаду́жніка |
спаду́жнікаў |
| Т. |
спаду́жнікам |
спаду́жнікамі |
| М. |
спаду́жніку |
спаду́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадуме́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадуме́н |
спадуме́ны |
| Р. |
спадуме́ну |
спадуме́наў |
| Д. |
спадуме́ну |
спадуме́нам |
| В. |
спадуме́н |
спадуме́ны |
| Т. |
спадуме́нам |
спадуме́намі |
| М. |
спадуме́не |
спадуме́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаду́млівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спаду́млівасць |
| Р. |
спаду́млівасці |
| Д. |
спаду́млівасці |
| В. |
спаду́млівасць |
| Т. |
спаду́млівасцю |
| М. |
спаду́млівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.