спадуме́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| спадуме́н | спадуме́ны | |
| спадуме́ну | спадуме́наў | |
| спадуме́ну | спадуме́нам | |
| спадуме́н | спадуме́ны | |
| спадуме́нам | спадуме́намі | |
| спадуме́не | спадуме́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)