няўры́мсцік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
няўры́мсцік |
няўры́мсцікі |
| Р. |
няўры́мсціка |
няўры́мсцікаў |
| Д. |
няўры́мсціку |
няўры́мсцікам |
| В. |
няўры́мсціка |
няўры́мсцікаў |
| Т. |
няўры́мсцікам |
няўры́мсцікамі |
| М. |
няўры́мсціку |
няўры́мсціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
няўры́мсціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
няўры́мшчуся |
няўры́мсцімся |
| 2-я ас. |
няўры́мсцішся |
няўры́мсціцеся |
| 3-я ас. |
няўры́мсціцца |
няўры́мсцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
няўры́мсціўся |
няўры́мсціліся |
| ж. |
няўры́мсцілася |
| н. |
няўры́мсцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
няўры́мсціся |
няўры́мсціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
няўры́мсціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
няўры́мшчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няўры́мшчаны |
няўры́мшчаная |
няўры́мшчанае |
няўры́мшчаныя |
| Р. |
няўры́мшчанага |
няўры́мшчанай няўры́мшчанае |
няўры́мшчанага |
няўры́мшчаных |
| Д. |
няўры́мшчанаму |
няўры́мшчанай |
няўры́мшчанаму |
няўры́мшчаным |
| В. |
няўры́мшчаны (неадуш.) няўры́мшчанага (адуш.) |
няўры́мшчаную |
няўры́мшчанае |
няўры́мшчаныя (неадуш.) няўры́мшчаных (адуш.) |
| Т. |
няўры́мшчаным |
няўры́мшчанай няўры́мшчанаю |
няўры́мшчаным |
няўры́мшчанымі |
| М. |
няўры́мшчаным |
няўры́мшчанай |
няўры́мшчаным |
няўры́мшчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
няўсе́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
няўсе́длівасць |
| Р. |
няўсе́длівасці |
| Д. |
няўсе́длівасці |
| В. |
няўсе́длівасць |
| Т. |
няўсе́длівасцю |
| М. |
няўсе́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
няўсе́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няўсе́длівы |
няўсе́длівая |
няўсе́длівае |
няўсе́длівыя |
| Р. |
няўсе́длівага |
няўсе́длівай няўсе́длівае |
няўсе́длівага |
няўсе́длівых |
| Д. |
няўсе́дліваму |
няўсе́длівай |
няўсе́дліваму |
няўсе́длівым |
| В. |
няўсе́длівы (неадуш.) няўсе́длівага (адуш.) |
няўсе́длівую |
няўсе́длівае |
няўсе́длівыя (неадуш.) няўсе́длівых (адуш.) |
| Т. |
няўсе́длівым |
няўсе́длівай няўсе́дліваю |
няўсе́длівым |
няўсе́длівымі |
| М. |
няўсе́длівым |
няўсе́длівай |
няўсе́длівым |
няўсе́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
няўсе́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
няўсе́днасць |
| Р. |
няўсе́днасці |
| Д. |
няўсе́днасці |
| В. |
няўсе́днасць |
| Т. |
няўсе́днасцю |
| М. |
няўсе́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012.