знейтралізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знейтралізава́ны |
знейтралізава́ная |
знейтралізава́нае |
знейтралізава́ныя |
| Р. |
знейтралізава́нага |
знейтралізава́най
знейтралізава́нае |
знейтралізава́нага |
знейтралізава́ных |
| Д. |
знейтралізава́наму |
знейтралізава́най |
знейтралізава́наму |
знейтралізава́ным |
| В. |
знейтралізава́ны (неадуш.)
знейтралізава́нага (адуш.) |
знейтралізава́ную |
знейтралізава́нае |
знейтралізава́ныя (неадуш.)
знейтралізава́ных (адуш.) |
| Т. |
знейтралізава́ным |
знейтралізава́най
знейтралізава́наю |
знейтралізава́ным |
знейтралізава́нымі |
| М. |
знейтралізава́ным |
знейтралізава́най |
знейтралізава́ным |
знейтралізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
знейтралізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знейтралізу́ю |
знейтралізу́ем |
| 2-я ас. |
знейтралізу́еш |
знейтралізу́еце |
| 3-я ас. |
знейтралізу́е |
знейтралізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
знейтралізава́ў |
знейтралізава́лі |
| ж. |
знейтралізава́ла |
| н. |
знейтралізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
знейтралізу́й |
знейтралізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
знейтралізава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зне́куль
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зне́куль |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
знелюбе́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знелюбе́ласць |
| Р. |
знелюбе́ласці |
| Д. |
знелюбе́ласці |
| В. |
знелюбе́ласць |
| Т. |
знелюбе́ласцю |
| М. |
знелюбе́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
знелюбе́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знелюбе́лы |
знелюбе́лая |
знелюбе́лае |
знелюбе́лыя |
| Р. |
знелюбе́лага |
знелюбе́лай
знелюбе́лае |
знелюбе́лага |
знелюбе́лых |
| Д. |
знелюбе́ламу |
знелюбе́лай |
знелюбе́ламу |
знелюбе́лым |
| В. |
знелюбе́лы (неадуш.)
знелюбе́лага (адуш.) |
знелюбе́лую |
знелюбе́лае |
знелюбе́лыя (неадуш.)
знелюбе́лых (адуш.) |
| Т. |
знелюбе́лым |
знелюбе́лай
знелюбе́лаю |
знелюбе́лым |
знелюбе́лымі |
| М. |
знелюбе́лым |
знелюбе́лай |
знелюбе́лым |
знелюбе́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
знелюбе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знелюбе́нне |
| Р. |
знелюбе́ння |
| Д. |
знелюбе́нню |
| В. |
знелюбе́нне |
| Т. |
знелюбе́ннем |
| М. |
знелюбе́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
знелюбе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знелюбе́ю |
знелюбе́ем |
| 2-я ас. |
знелюбе́еш |
знелюбе́еце |
| 3-я ас. |
знелюбе́е |
знелюбе́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
знелюбе́ў |
знелюбе́лі |
| ж. |
знелюбе́ла |
| н. |
знелюбе́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
знелюбе́й |
знелюбе́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
знелюбе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.