шнуравы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шнуравы́ |
шнурава́я |
шнураво́е |
шнуравы́я |
| Р. |
шнураво́га |
шнураво́й шнураво́е |
шнураво́га |
шнуравы́х |
| Д. |
шнураво́му |
шнураво́й |
шнураво́му |
шнуравы́м |
| В. |
шнуравы́ (неадуш.) шнураво́га (адуш.) |
шнураву́ю |
шнураво́е |
шнуравы́я (неадуш.) шнуравы́х (адуш.) |
| Т. |
шнуравы́м |
шнураво́й шнураво́ю |
шнуравы́м |
шнуравы́мі |
| М. |
шнуравы́м |
шнураво́й |
шнуравы́м |
шнуравы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Шнуркі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шнуркі́ |
| Р. |
Шнурко́ў |
| Д. |
Шнурка́м |
| В. |
Шнуркі́ |
| Т. |
Шнурка́мі |
| М. |
Шнурка́х |
шнуро́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шнуро́к |
шнуркі́ |
| Р. |
шнурка́ |
шнурко́ў |
| Д. |
шнурку́ |
шнурка́м |
| В. |
шнуро́к |
шнуркі́ |
| Т. |
шнурко́м |
шнурка́мі |
| М. |
шнурку́ |
шнурка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шнуро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шнуро́ўка |
шнуро́ўкі |
| Р. |
шнуро́ўкі |
шнуро́вак |
| Д. |
шнуро́ўцы |
шнуро́ўкам |
| В. |
шнуро́ўку |
шнуро́ўкі |
| Т. |
шнуро́ўкай шнуро́ўкаю |
шнуро́ўкамі |
| М. |
шнуро́ўцы |
шнуро́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Шнуры́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шнуры́ |
| Р. |
Шнуро́ў |
| Д. |
Шнура́м |
| В. |
Шнуры́ |
| Т. |
Шнура́мі |
| М. |
Шнура́х |
шны́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шны́канне |
| Р. |
шны́кання |
| Д. |
шны́канню |
| В. |
шны́канне |
| Т. |
шны́каннем |
| М. |
шны́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
шны́каць
‘шнырыць, шныпарыць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шны́каю |
шны́каем |
| 2-я ас. |
шны́каеш |
шны́каеце |
| 3-я ас. |
шны́кае |
шны́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
шны́каў |
шны́калі |
| ж. |
шны́кала |
| н. |
шны́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шны́кай |
шны́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шны́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шны́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шны́кну |
шны́кнем |
| 2-я ас. |
шны́кнеш |
шны́кнеце |
| 3-я ас. |
шны́кне |
шны́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
шны́кнуў |
шны́кнулі |
| ж. |
шны́кнула |
| н. |
шны́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шны́кні |
шны́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шны́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.