Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

цо́пнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. цо́пну цо́пнем
2-я ас. цо́пнеш цо́пнеце
3-я ас. цо́пне цо́пнуць
Прошлы час
м. цо́пнуў цо́пнулі
ж. цо́пнула
н. цо́пнула
Загадны лад
2-я ас. цо́пні цо́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час цо́пнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цо́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цо́т
Р. цо́ту
Д. цо́ту
В. цо́т
Т. цо́там
М. цо́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Цо́тава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цо́тава
Р. Цо́тава
Д. Цо́таву
В. Цо́тава
Т. Цо́тавам
М. Цо́таве

цо́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. цо́тнасць
Р. цо́тнасці
Д. цо́тнасці
В. цо́тнасць
Т. цо́тнасцю
М. цо́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цо́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цо́тны цо́тная цо́тнае цо́тныя
Р. цо́тнага цо́тнай
цо́тнае		 цо́тнага цо́тных
Д. цо́тнаму цо́тнай цо́тнаму цо́тным
В. цо́тны (неадуш.)
цо́тнага (адуш.)		 цо́тную цо́тнае цо́тныя (неадуш.)
цо́тных (адуш.)
Т. цо́тным цо́тнай
цо́тнаю		 цо́тным цо́тнымі
М. цо́тным цо́тнай цо́тным цо́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цо́хкаць

‘вымаўляць "цох-цох"’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цо́хкаю цо́хкаем
2-я ас. цо́хкаеш цо́хкаеце
3-я ас. цо́хкае цо́хкаюць
Прошлы час
м. цо́хкаў цо́хкалі
ж. цо́хкала
н. цо́хкала
Загадны лад
2-я ас. цо́хкай цо́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час цо́хкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

цох-цо́х

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

цу́біць

‘ісці, падаць моцна ці на працягу доўгага часу (пра дождж і пад.); піць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цу́блю цу́бім
2-я ас. цу́біш цу́біце
3-я ас. цу́біць цу́бяць
Прошлы час
м. цу́біў цу́білі
ж. цу́біла
н. цу́біла
Загадны лад
2-я ас. цу́б цу́бце
Дзеепрыслоўе
цяп. час цу́бячы

Крыніцы: piskunou2012.

цу́бкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цу́бкі цу́бкая цу́бкае цу́бкія
Р. цу́бкага цу́бкай
цу́бкае		 цу́бкага цу́бкіх
Д. цу́бкаму цу́бкай цу́бкаму цу́бкім
В. цу́бкі (неадуш.)
цу́бкага (адуш.)		 цу́бкую цу́бкае цу́бкія (неадуш.)
цу́бкіх (адуш.)
Т. цу́бкім цу́бкай
цу́бкаю		 цу́бкім цу́бкімі
М. цу́бкім цу́бкай цу́бкім цу́бкіх

Крыніцы: piskunou2012.

цу́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цу́г
Р. цу́га
Д. цу́гу
В. цу́г
Т. цу́гам
М. цу́гу

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.