Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ці́тлавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ці́тлавы ці́тлавая ці́тлавае ці́тлавыя
Р. ці́тлавага ці́тлавай
ці́тлавае		 ці́тлавага ці́тлавых
Д. ці́тлаваму ці́тлавай ці́тлаваму ці́тлавым
В. ці́тлавы (неадуш.)
ці́тлавага (адуш.)		 ці́тлавую ці́тлавае ці́тлавыя (неадуш.)
ці́тлавых (адуш.)
Т. ці́тлавым ці́тлавай
ці́тлаваю		 ці́тлавым ці́тлавымі
М. ці́тлавым ці́тлавай ці́тлавым ці́тлавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ціто́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ціто́ва
Р. Ціто́ва
Д. Ціто́ву
В. Ціто́ва
Т. Ціто́вам
М. Ціто́ве

ці́тр

‘надпіс’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ці́тр ці́тры
Р. ці́тра ці́траў
Д. ці́тру ці́трам
В. ці́тр ці́тры
Т. ці́трам ці́трамі
М. ці́тры ці́трах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ці́тр

‘ступень канцэнтрацыі раствору’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ці́тр
Р. ці́тру
Д. ці́тру
В. ці́тр
Т. ці́трам
М. ці́тры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цітрава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цітрава́льны цітрава́льная цітрава́льнае цітрава́льныя
Р. цітрава́льнага цітрава́льнай
цітрава́льнае		 цітрава́льнага цітрава́льных
Д. цітрава́льнаму цітрава́льнай цітрава́льнаму цітрава́льным
В. цітрава́льны (неадуш.)
цітрава́льнага (адуш.)		 цітрава́льную цітрава́льнае цітрава́льныя (неадуш.)
цітрава́льных (адуш.)
Т. цітрава́льным цітрава́льнай
цітрава́льнаю		 цітрава́льным цітрава́льнымі
М. цітрава́льным цітрава́льнай цітрава́льным цітрава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

цітрава́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цітрава́льшчык цітрава́льшчыкі
Р. цітрава́льшчыка цітрава́льшчыкаў
Д. цітрава́льшчыку цітрава́льшчыкам
В. цітрава́льшчыка цітрава́льшчыкаў
Т. цітрава́льшчыкам цітрава́льшчыкамі
М. цітрава́льшчыку цітрава́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цітрава́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цітрава́льшчыца цітрава́льшчыцы
Р. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыц
Д. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыцам
В. цітрава́льшчыцу цітрава́льшчыц
Т. цітрава́льшчыцай
цітрава́льшчыцаю		 цітрава́льшчыцамі
М. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цітрава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цітрава́нне
Р. цітрава́ння
Д. цітрава́нню
В. цітрава́нне
Т. цітрава́ннем
М. цітрава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цітрава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цітрава́ны цітрава́ная цітрава́нае цітрава́ныя
Р. цітрава́нага цітрава́най
цітрава́нае		 цітрава́нага цітрава́ных
Д. цітрава́наму цітрава́най цітрава́наму цітрава́ным
В. цітрава́ны (неадуш.)
цітрава́нага (адуш.)		 цітрава́ную цітрава́нае цітрава́ныя (неадуш.)
цітрава́ных (адуш.)
Т. цітрава́ным цітрава́най
цітрава́наю		 цітрава́ным цітрава́нымі
М. цітрава́ным цітрава́най цітрава́ным цітрава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цітрава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цітрава́ны цітрава́ная цітрава́нае цітрава́ныя
Р. цітрава́нага цітрава́най
цітрава́нае		 цітрава́нага цітрава́ных
Д. цітрава́наму цітрава́най цітрава́наму цітрава́ным
В. цітрава́ны (неадуш.)
цітрава́нага (адуш.)		 цітрава́ную цітрава́нае цітрава́ныя (неадуш.)
цітрава́ных (адуш.)
Т. цітрава́ным цітрава́най
цітрава́наю		 цітрава́ным цітрава́нымі
М. цітрава́ным цітрава́най цітрава́ным цітрава́ных

Кароткая форма: цітрава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.