цітрава́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цітрава́льшчыца цітрава́льшчыцы
Р. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыц
Д. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыцам
В. цітрава́льшчыцу цітрава́льшчыц
Т. цітрава́льшчыцай
цітрава́льшчыцаю		 цітрава́льшчыцамі
М. цітрава́льшчыцы цітрава́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)