Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

цвярджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цвярджэ́нне цвярджэ́нні
Р. цвярджэ́ння цвярджэ́нняў
Д. цвярджэ́нню цвярджэ́нням
В. цвярджэ́нне цвярджэ́нні
Т. цвярджэ́ннем цвярджэ́ннямі
М. цвярджэ́нні цвярджэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

цвярдзе́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цвярдзе́йшы цвярдзе́йшая цвярдзе́йшае цвярдзе́йшыя
Р. цвярдзе́йшага цвярдзе́йшай
цвярдзе́йшае
цвярдзе́йшага цвярдзе́йшых
Д. цвярдзе́йшаму цвярдзе́йшай цвярдзе́йшаму цвярдзе́йшым
В. цвярдзе́йшы (неадуш.)
цвярдзе́йшага (адуш.)
цвярдзе́йшую цвярдзе́йшае цвярдзе́йшыя (неадуш.)
цвярдзе́йшых (адуш.)
Т. цвярдзе́йшым цвярдзе́йшай
цвярдзе́йшаю
цвярдзе́йшым цвярдзе́йшымі
М. цвярдзе́йшым цвярдзе́йшай цвярдзе́йшым цвярдзе́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цвярдзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цвярдзе́нне
Р. цвярдзе́ння
Д. цвярдзе́нню
В. цвярдзе́нне
Т. цвярдзе́ннем
М. цвярдзе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цвярдзе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цвярдзе́ю цвярдзе́ем
2-я ас. цвярдзе́еш цвярдзе́еце
3-я ас. цвярдзе́е цвярдзе́юць
Прошлы час
м. цвярдзе́ў цвярдзе́лі
ж. цвярдзе́ла
н. цвярдзе́ла
Загадны лад
2-я ас. цвярдзе́й цвярдзе́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час цвярдзе́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цвярдзю́сенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цвярдзю́сенькі цвярдзю́сенькая цвярдзю́сенькае цвярдзю́сенькія
Р. цвярдзю́сенькага цвярдзю́сенькай
цвярдзю́сенькае
цвярдзю́сенькага цвярдзю́сенькіх
Д. цвярдзю́сенькаму цвярдзю́сенькай цвярдзю́сенькаму цвярдзю́сенькім
В. цвярдзю́сенькі (неадуш.)
цвярдзю́сенькага (адуш.)
цвярдзю́сенькую цвярдзю́сенькае цвярдзю́сенькія (неадуш.)
цвярдзю́сенькіх (адуш.)
Т. цвярдзю́сенькім цвярдзю́сенькай
цвярдзю́сенькаю
цвярдзю́сенькім цвярдзю́сенькімі
М. цвярдзю́сенькім цвярдзю́сенькай цвярдзю́сенькім цвярдзю́сенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

цвярдзю́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цвярдзю́чы цвярдзю́чая цвярдзю́чае цвярдзю́чыя
Р. цвярдзю́чага цвярдзю́чай
цвярдзю́чае
цвярдзю́чага цвярдзю́чых
Д. цвярдзю́чаму цвярдзю́чай цвярдзю́чаму цвярдзю́чым
В. цвярдзю́чы (неадуш.)
цвярдзю́чага (адуш.)
цвярдзю́чую цвярдзю́чае цвярдзю́чыя (неадуш.)
цвярдзю́чых (адуш.)
Т. цвярдзю́чым цвярдзю́чай
цвярдзю́чаю
цвярдзю́чым цвярдзю́чымі
М. цвярдзю́чым цвярдзю́чай цвярдзю́чым цвярдзю́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Цвярдо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Цвярдо́ўка
Р. Цвярдо́ўкі
Д. Цвярдо́ўцы
В. Цвярдо́ўку
Т. Цвярдо́ўкай
Цвярдо́ўкаю
М. Цвярдо́ўцы

цвярды́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цвярды́ цвярда́я цвярдо́е цвярды́я
Р. цвярдо́га цвярдо́й
цвярдо́е
цвярдо́га цвярды́х
Д. цвярдо́му цвярдо́й цвярдо́му цвярды́м
В. цвярды́ (неадуш.)
цвярдо́га (адуш.)
цвярду́ю цвярдо́е цвярды́я (неадуш.)
цвярды́х (адуш.)
Т. цвярды́м цвярдо́й
цвярдо́ю
цвярды́м цвярды́мі
М. цвярды́м цвярдо́й цвярды́м цвярды́х

Крыніцы: piskunou2012.

цвярды́ня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цвярды́ня цвярды́ні
Р. цвярды́ні цвярды́нь
Д. цвярды́ні цвярды́ням
В. цвярды́ню цвярды́ні
Т. цвярды́няй
цвярды́няю
цвярды́нямі
М. цвярды́ні цвярды́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цвяро́за

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
цвяро́за цверазе́й найцверазе́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.