прына́гліваць
‘падахвочваць, падбухторваць, прымушаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прына́гліваю |
прына́гліваем |
| 2-я ас. |
прына́гліваеш |
прына́гліваеце |
| 3-я ас. |
прына́глівае |
прына́гліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прына́гліваў |
прына́глівалі |
| ж. |
прына́глівала |
| н. |
прына́глівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прына́глівай |
прына́глівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прына́гліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прына́гліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прына́глю |
прына́глім |
| 2-я ас. |
прына́гліш |
прына́гліце |
| 3-я ас. |
прына́гліць |
прына́гляць |
| Прошлы час |
| м. |
прына́гліў |
прына́глілі |
| ж. |
прына́гліла |
| н. |
прына́гліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прына́глі |
прына́гліце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прына́гліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынагля́ць
‘падахвочваць, падбухторваць, прымушаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынагля́ю |
прынагля́ем |
| 2-я ас. |
прынагля́еш |
прынагля́еце |
| 3-я ас. |
прынагля́е |
прынагля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прынагля́ў |
прынагля́лі |
| ж. |
прынагля́ла |
| н. |
прынагля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынагля́й |
прынагля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прынагля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынагну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынагну́ |
прынагнё́м |
| 2-я ас. |
прынагне́ш |
прынагняце́ |
| 3-я ас. |
прынагне́ |
прынагну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прынагну́ў |
прынагну́лі |
| ж. |
прынагну́ла |
| н. |
прынагну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынагні́ |
прынагні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прынагну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынаго́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прынаго́джаны |
прынаго́джаная |
прынаго́джанае |
прынаго́джаныя |
| Р. |
прынаго́джанага |
прынаго́джанай прынаго́джанае |
прынаго́джанага |
прынаго́джаных |
| Д. |
прынаго́джанаму |
прынаго́джанай |
прынаго́джанаму |
прынаго́джаным |
| В. |
прынаго́джаны (неадуш.) прынаго́джанага (адуш.) |
прынаго́джаную |
прынаго́джанае |
прынаго́джаныя (неадуш.) прынаго́джаных (адуш.) |
| Т. |
прынаго́джаным |
прынаго́джанай прынаго́джанаю |
прынаго́джаным |
прынаго́джанымі |
| М. |
прынаго́джаным |
прынаго́джанай |
прынаго́джаным |
прынаго́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынаго́дзіць
‘прымеркаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынаго́джу |
прынаго́дзім |
| 2-я ас. |
прынаго́дзіш |
прынаго́дзіце |
| 3-я ас. |
прынаго́дзіць |
прынаго́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
прынаго́дзіў |
прынаго́дзілі |
| ж. |
прынаго́дзіла |
| н. |
прынаго́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынаго́дзь |
прынаго́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прынаго́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прына́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прына́да |
прына́ды |
| Р. |
прына́ды |
прына́д |
| Д. |
прына́дзе |
прына́дам |
| В. |
прына́ду |
прына́ды |
| Т. |
прына́дай прына́даю |
прына́дамі |
| М. |
прына́дзе |
прына́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прына́дабіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прына́даблюся |
прына́дабімся |
| 2-я ас. |
прына́дабішся |
прына́дабіцеся |
| 3-я ас. |
прына́дабіцца |
прына́дабяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прына́дабіўся |
прына́дабіліся |
| ж. |
прына́дабілася |
| н. |
прына́дабілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прына́дабіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.