Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ф’юмінгава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ф’юмінгава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ф’юмінгава́ны	ф’юмінгава́ная	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя
Р.	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́ных
Д.	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́ным
В.	ф’юмінгава́ны (неадуш.) ф’юмінгава́нага (адуш.)	ф’юмінгава́ную	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя (неадуш.) ф’юмінгава́ных (адуш.)
Т.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́наю	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́нымі
М.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ф’юмінгава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ф’юмінгава́ны	ф’юмінгава́ная	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя
Р.	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́ных
Д.	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́ным
В.	ф’юмінгава́ны (неадуш.) ф’юмінгава́нага (адуш.)	ф’юмінгава́ную	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя (неадуш.) ф’юмінгава́ных (адуш.)
Т.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́наю	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́нымі
М.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ф’юмінгава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ф’юмінгава́ны	ф’юмінгава́ная	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя
Р.	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́нага	ф’юмінгава́ных
Д.	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́наму	ф’юмінгава́ным
В.	ф’юмінгава́ны (неадуш.) ф’юмінгава́нага (адуш.)	ф’юмінгава́ную	ф’юмінгава́нае	ф’юмінгава́ныя (неадуш.) ф’юмінгава́ных (адуш.)
Т.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най ф’юмінгава́наю	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́нымі
М.	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́най	ф’юмінгава́ным	ф’юмінгава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ф’юмінгава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ф’юмінгава́ць

‘выцягваць лятучыя рэчывы з расплаўленых шлакаў (ф'юмінгаваць што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

фю́рар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

фю́рарскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	фю́рарскі	фю́рарская	фю́рарскае	фю́рарскія
Р.	фю́рарскага	фю́рарскай фю́рарскае	фю́рарскага	фю́рарскіх
Д.	фю́рарскаму	фю́рарскай	фю́рарскаму	фю́рарскім
В.	фю́рарскі (неадуш.) фю́рарскага (адуш.)	фю́рарскую	фю́рарскае	фю́рарскія (неадуш.) фю́рарскіх (адуш.)
Т.	фю́рарскім	фю́рарскай фю́рарскаю	фю́рарскім	фю́рарскімі
М.	фю́рарскім	фю́рарскай	фю́рарскім	фю́рарскіх

Крыніцы: piskunou2012.

фю́рарства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

фю́рэрскі

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

Verbum