Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ачаса́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ачашу́ ачэ́шам
2-я ас. ачэ́шаш ачэ́шаце
3-я ас. ачэ́ша ачэ́шуць
Прошлы час
м. ачаса́ў ачаса́лі
ж. ачаса́ла
н. ачаса́ла
Загадны лад
2-я ас. ачашы́ ачашы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ачаса́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ачаха́ць

‘затухаць, загасаць (пра вугалі, вогнішча і г. д.)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ачаха́е ачаха́юць
Прошлы час
м. ачаха́ў ачаха́лі
ж. ачаха́ла
н. ачаха́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час ачаха́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

ача́хлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ача́хлы ача́хлая ача́хлае ача́хлыя
Р. ача́хлага ача́хлай
ача́хлае		 ача́хлага ача́хлых
Д. ача́хламу ача́хлай ача́хламу ача́хлым
В. ача́хлы (неадуш.)
ача́хлага (адуш.)		 ача́хлую ача́хлае ача́хлыя (неадуш.)
ача́хлых (адуш.)
Т. ача́хлым ача́хлай
ача́хлаю		 ача́хлым ача́хлымі
М. ача́хлым ача́хлай ача́хлым ача́хлых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ача́хнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ача́хну ача́хнем
2-я ас. ача́хнеш ача́хнеце
3-я ас. ача́хне ача́хнуць
Прошлы час
м. ача́х ача́хлі
ж. ача́хла
н. ача́хла
Загадны лад
2-я ас. ача́хні ача́хніце

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ачкава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ачкава́нне
Р. ачкава́ння
Д. ачкава́нню
В. ачкава́нне
Т. ачкава́ннем
М. ачкава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ачкава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ачку́ю ачку́ем
2-я ас. ачку́еш ачку́еце
3-я ас. ачку́е ачку́юць
Прошлы час
м. ачкава́ў ачкава́лі
ж. ачкава́ла
н. ачкава́ла
Загадны лад
2-я ас. ачку́й ачку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ачку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ачко́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ачко́ ачкі́
Р. ачка́ ачко́ў
Д. ачку́ ачка́м
В. ачко́ ачкі́
Т. ачко́м ачка́мі
М. ачку́ ачка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ачко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ачко́вы ачко́вая ачко́вае ачко́выя
Р. ачко́вага ачко́вай
ачко́вае		 ачко́вага ачко́вых
Д. ачко́ваму ачко́вай ачко́ваму ачко́вым
В. ачко́вы (неадуш.)
ачко́вага (адуш.)		 ачко́вую ачко́вае ачко́выя (неадуш.)
ачко́вых (адуш.)
Т. ачко́вым ачко́вай
ачко́ваю		 ачко́вым ачко́вымі
М. ачко́вым ачко́вай ачко́вым ачко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ачку́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ачку́р ачкуры́
Р. ачкура́ ачкуро́ў
Д. ачкуру́ ачкура́м
В. ачку́р ачкуры́
Т. ачкуро́м ачкура́мі
М. ачкуры́ ачкура́х

Крыніцы: piskunou2012.

ачку́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ачку́рнік ачку́рнікі
Р. ачку́рніка ачку́рнікаў
Д. ачку́рніку ачку́рнікам
В. ачку́рніка ачку́рнікаў
Т. ачку́рнікам ачку́рнікамі
М. ачку́рніку ачку́рніках

Крыніцы: piskunou2012.