ацэментава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацэментава́ны |
ацэментава́ная |
ацэментава́нае |
ацэментава́ныя |
| Р. |
ацэментава́нага |
ацэментава́най
ацэментава́нае |
ацэментава́нага |
ацэментава́ных |
| Д. |
ацэментава́наму |
ацэментава́най |
ацэментава́наму |
ацэментава́ным |
| В. |
ацэментава́ны (неадуш.)
ацэментава́нага (адуш.) |
ацэментава́ную |
ацэментава́нае |
ацэментава́ныя (неадуш.)
ацэментава́ных (адуш.) |
| Т. |
ацэментава́ным |
ацэментава́най
ацэментава́наю |
ацэментава́ным |
ацэментава́нымі |
| М. |
ацэментава́ным |
ацэментава́най |
ацэментава́ным |
ацэментава́ных |
Кароткая форма: ацэментава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацэментава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ацэменту́ю |
ацэменту́ем |
| 2-я ас. |
ацэменту́еш |
ацэменту́еце |
| 3-я ас. |
ацэменту́е |
ацэменту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ацэментава́ў |
ацэментава́лі |
| ж. |
ацэментава́ла |
| н. |
ацэментава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ацэменту́й |
ацэменту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
ацэментава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацэ́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацэ́на |
ацэ́ны |
| Р. |
ацэ́ны |
ацэ́н |
| Д. |
ацэ́не |
ацэ́нам |
| В. |
ацэ́ну |
ацэ́ны |
| Т. |
ацэ́най
ацэ́наю |
ацэ́намі |
| М. |
ацэ́не |
ацэ́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацэ́начны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацэ́начны |
ацэ́начная |
ацэ́начнае |
ацэ́начныя |
| Р. |
ацэ́начнага |
ацэ́начнай
ацэ́начнае |
ацэ́начнага |
ацэ́начных |
| Д. |
ацэ́начнаму |
ацэ́начнай |
ацэ́начнаму |
ацэ́начным |
| В. |
ацэ́начны (неадуш.)
ацэ́начнага (адуш.) |
ацэ́начную |
ацэ́начнае |
ацэ́начныя (неадуш.)
ацэ́начных (адуш.) |
| Т. |
ацэ́начным |
ацэ́начнай
ацэ́начнаю |
ацэ́начным |
ацэ́начнымі |
| М. |
ацэ́начным |
ацэ́начнай |
ацэ́начным |
ацэ́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацэ́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацэ́начны |
ацэ́начная |
ацэ́начнае |
ацэ́начныя |
| Р. |
ацэ́начнага |
ацэ́начнай
ацэ́начнае |
ацэ́начнага |
ацэ́начных |
| Д. |
ацэ́начнаму |
ацэ́начнай |
ацэ́начнаму |
ацэ́начным |
| В. |
ацэ́начны (неадуш.)
ацэ́начнага (адуш.) |
ацэ́начную |
ацэ́начнае |
ацэ́начныя (неадуш.)
ацэ́начных (адуш.) |
| Т. |
ацэ́начным |
ацэ́начнай
ацэ́начнаю |
ацэ́начным |
ацэ́начнымі |
| М. |
ацэ́начным |
ацэ́начнай |
ацэ́начным |
ацэ́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацэ́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацэ́нены |
ацэ́неная |
ацэ́ненае |
ацэ́неныя |
| Р. |
ацэ́ненага |
ацэ́ненай
ацэ́ненае |
ацэ́ненага |
ацэ́неных |
| Д. |
ацэ́ненаму |
ацэ́ненай |
ацэ́ненаму |
ацэ́неным |
| В. |
ацэ́нены (неадуш.)
ацэ́ненага (адуш.) |
ацэ́неную |
ацэ́ненае |
ацэ́неныя (неадуш.)
ацэ́неных (адуш.) |
| Т. |
ацэ́неным |
ацэ́ненай
ацэ́ненаю |
ацэ́неным |
ацэ́ненымі |
| М. |
ацэ́неным |
ацэ́ненай |
ацэ́неным |
ацэ́неных |
Кароткая форма: ацэ́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацэ́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацэ́нка |
ацэ́нкі |
| Р. |
ацэ́нкі |
ацэ́нак |
| Д. |
ацэ́нцы |
ацэ́нкам |
| В. |
ацэ́нку |
ацэ́нкі |
| Т. |
ацэ́нкай
ацэ́нкаю |
ацэ́нкамі |
| М. |
ацэ́нцы |
ацэ́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацэ́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацэ́ннік |
ацэ́ннікі |
| Р. |
ацэ́нніка |
ацэ́ннікаў |
| Д. |
ацэ́нніку |
ацэ́ннікам |
| В. |
ацэ́нніка |
ацэ́ннікаў |
| Т. |
ацэ́ннікам |
ацэ́ннікамі |
| М. |
ацэ́нніку |
ацэ́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.