набе́гаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набе́гаю |
набе́гаем |
| 2-я ас. |
набе́гаеш |
набе́гаеце |
| 3-я ас. |
набе́гае |
набе́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
набе́гаў |
набе́галі |
| ж. |
набе́гала |
| н. |
набе́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набе́гай |
набе́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
набе́гаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набе́гчы
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набягу́ |
набяжы́м |
| 2-я ас. |
набяжы́ш |
набежыце́ |
| 3-я ас. |
набяжы́ць |
набягу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
набе́г |
набе́глі |
| ж. |
набе́гла |
| н. |
набе́гла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набяжы́ |
набяжы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
набе́гшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набедава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набяду́юся |
набяду́емся |
| 2-я ас. |
набяду́ешся |
набяду́ецеся |
| 3-я ас. |
набяду́ецца |
набяду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
набедава́ўся |
набедава́ліся |
| ж. |
набедава́лася |
| н. |
набедава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набяду́йся |
набяду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
набедава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набе́дранік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
набе́дранік |
набе́дранікі |
| Р. |
набе́драніка |
набе́дранікаў |
| Д. |
набе́драніку |
набе́дранікам |
| В. |
набе́дранік |
набе́дранікі |
| Т. |
набе́дранікам |
набе́дранікамі |
| М. |
набе́драніку |
набе́драніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
набе́драны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набе́драны |
набе́драная |
набе́дранае |
набе́драныя |
| Р. |
набе́дранага |
набе́дранай набе́дранае |
набе́дранага |
набе́драных |
| Д. |
набе́дранаму |
набе́дранай |
набе́дранаму |
набе́драным |
| В. |
набе́драны (неадуш.) набе́дранага (адуш.) |
набе́драную |
набе́дранае |
набе́драныя (неадуш.) набе́драных (адуш.) |
| Т. |
набе́драным |
набе́дранай набе́дранаю |
набе́драным |
набе́дранымі |
| М. |
набе́драным |
набе́дранай |
набе́драным |
набе́драных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набе́дрыкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
набе́дрыкі |
| Р. |
набе́дрыкаў |
| Д. |
набе́дрыкам |
| В. |
набе́дрыкі |
| Т. |
набе́дрыкамі |
| М. |
набе́дрыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
набе́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
набе́жнасць |
| Р. |
набе́жнасці |
| Д. |
набе́жнасці |
| В. |
набе́жнасць |
| Т. |
набе́жнасцю |
| М. |
набе́жнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.