Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

аце́рпець

‘ацерпець што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аце́рплю аце́рпім
2-я ас. аце́рпіш аце́рпіце
3-я ас. аце́рпіць аце́рпяць
Прошлы час
м. аце́рпеў аце́рпелі
ж. аце́рпела
н. аце́рпела
Загадны лад
2-я ас. аце́рпі аце́рпіце
Дзеепрыслоўе
прош. час аце́рпеўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ацерушы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ацерушу́ся ацяру́шымся
2-я ас. ацяру́шышся ацяру́шыцеся
3-я ас. ацяру́шыцца ацяру́шацца
Прошлы час
м. ацерушы́ўся ацерушы́ліся
ж. ацерушы́лася
н. ацерушы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час ацерушы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ацерушы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ацерушу́ ацяру́шым
2-я ас. ацяру́шыш ацяру́шыце
3-я ас. ацяру́шыць ацяру́шаць
Прошлы час
м. ацерушы́ў ацерушы́лі
ж. ацерушы́ла
н. ацерушы́ла
Загадны лад
2-я ас. ацерушы́ ацерушы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ацерушы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аце́рці

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атру́ атро́м
2-я ас. атрэ́ш атраце́
3-я ас. атрэ́ атру́ць
Прошлы час
м. ацё́р аце́рлі
ж. аце́рла
н. аце́рла
Загадны лад
2-я ас. атры́ атры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ацё́ршы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аце́рціся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атру́ся атро́мся
2-я ас. атрэ́шся атраце́ся
3-я ас. атрэ́цца атру́цца
Прошлы час
м. ацё́рся аце́рліся
ж. аце́рлася
н. аце́рлася
Загадны лад
2-я ас. атры́ся атры́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ацё́ршыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аце́слеваты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аце́слеваты аце́слеватая аце́слеватае аце́слеватыя
Р. аце́слеватага аце́слеватай
аце́слеватае		 аце́слеватага аце́слеватых
Д. аце́слеватаму аце́слеватай аце́слеватаму аце́слеватым
В. аце́слеваты (неадуш.)
аце́слеватага (адуш.)		 аце́слеватую аце́слеватае аце́слеватыя (неадуш.)
аце́слеватых (адуш.)
Т. аце́слеватым аце́слеватай
аце́слеватаю		 аце́слеватым аце́слеватымі
М. аце́слеватым аце́слеватай аце́слеватым аце́слеватых

Крыніцы: piskunou2012.

аце́сліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аце́сліва аце́слівей -

аце́слівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аце́слівасць
Р. аце́слівасці
Д. аце́слівасці
В. аце́слівасць
Т. аце́слівасцю
М. аце́слівасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аце́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аце́слівы аце́слівая аце́слівае аце́слівыя
Р. аце́слівага аце́слівай
аце́слівае		 аце́слівага аце́слівых
Д. аце́сліваму аце́слівай аце́сліваму аце́слівым
В. аце́слівы (неадуш.)
аце́слівага (адуш.)		 аце́слівую аце́слівае аце́слівыя (неадуш.)
аце́слівых (адуш.)
Т. аце́слівым аце́слівай
аце́сліваю		 аце́слівым аце́слівымі
М. аце́слівым аце́слівай аце́слівым аце́слівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аце́сліўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аце́сліўка аце́сліўкі
Р. аце́сліўкі аце́слівак
Д. аце́сліўцы аце́сліўкам
В. аце́сліўку аце́слівак
Т. аце́сліўкай
аце́сліўкаю		 аце́сліўкамі
М. аце́сліўцы аце́сліўках

Крыніцы: piskunou2012.